Gaat een depressiegala het taboe doorbreken?

Naar aanleiding van het depressiegala dat morgen 25 januari plaatsvindt, schreef de Trouw vorige week een artikel over het taboe rondom depressiviteit. Als we de Trouw moeten geloven zijn er zo’n half miljoen mensen in Nederland die lijden aan depressie. Dit is behoorlijk wat. Het is dus niks voor niks dat er steeds meer vraag is naar psychologen of therapeuten, maar uit de beperkte aandacht voor de ernst van een ‘depressie’ blijkt dat de gehele maatschappij dit onderwerp het liefst ontwijkt.

Ik vraag me af waarom depressiviteit nog een taboe is. Waarom durven werkenden hun depressie niet aan te duiden bij de baas? Waarom als werkenden dit dan wel besluiten te doen, wordt dit vaak niet serieus genomen? Waarom durven depressieve mensen zelfs niet over hun depressie met familieleden, vrienden of kennissen te praten? Waarom maken ze het zichzelf dan onnodig moeilijk? Waarom wordt er niet ingegrepen als iemand merkt dat hij of zij aan depressie lijdt? In al deze vragen zitten dilemma’s waar depressieven niet mee om kunnen gaan. Ze zijn namelijk bang voor gevolgen die hun depressie alleen maar kunnen verergeren en dat maakt het alleen maar lastiger.

Hoe weet je of iemand aan depressie lijdt?
Volgens het Depressiegala moet een depressief persoon voldoen aan tenminste vijf van de volgende klachten. Daarbij moeten beperkingen en/of ‘duidelijk’ lijden tenminste twee onafgebroken weken zijn voortgekomen uit het sociaal of beroepsmatig functioneren. De klachten zijn:
1. Gedachten aan de dood
2. Sombere stemming
3. Verlies van interesse of plezier
4. Verminderde energie
5. Slaapproblemen
6. Gewichtsverlies of juist gewichtstoename
7. Negatieve gevoelens (bijvoorbeeld waardeloosheid, buitensporigheid, onterechte schuldgevoelens)
8. Lichamelijke onrust of juist geremdheid
9. Verminderd vermogen tot nadenken en concentreren of besluiteloosheid

Taboe doorbreken
De initiatiefnemers van het Depressiegala willen met dit project vooral onder jongeren het taboe van depressie doorbreken. Onder alle jongeren onder de achttien jaar in Nederland heeft namelijk 5% een psychische aandoening. De initiatiefnemers, twee psychiaters Esther van Fenema, Bram Bakker en een professionele behartiger van patiëntenbelangen Mariëlle Horsting beweren dat veel jongeren met een depressie zich hiervoor schamen. Met het initiatief willen zij dit bespreekbaar maken.

Gaat het depressieven helpen?
Een probleem oplossen is altijd makkelijker als het probleem wordt erkend. Als er veel depressieve mensen, waaronder jongeren, zijn die door dit initiatief hun depressie durven uit te spreken, denk ik dat het hun zeker kan helpen. De media pakt het onderwerp ook al meer op, waardoor mensen die geen depressie hebben misschien ook alerter worden op het herkennen en kunnen helpen van depressieven. Dit wil niet met zekerheid zeggen dat er ook minder depressieven bijkomen, maar het is in elk geval een eerste stap om depressieven te herkennen en te helpen.
IMG_1313S
Depressiegala beweert dat iedereen wel iemand kent die depressief is of is geweest. Uit mijn ervaring kan ik vertellen dat ik er wel meerdere ken, waaronder een aantal jongeren. Even voor de duidelijkheid: ik ben zelf niet depressief. Wel heb ik anderen eraan onder door zien gaan, waar eerder ingegrepen had moeten en kunnen worden. Voor die personen was het een taboe, ze durfden het aan niemand te vertellen. Daarom vind ik Depressiegala een erg goed initiatief en ik hoop dat het helpt.

Voor meer info: http://www.depressiegala.nl/

~Deeserve it

Advertenties

5 gedachtes over “Gaat een depressiegala het taboe doorbreken?

  1. De mentaliteit van onze samenleving moet eerst veranderen. De maatschappij is vrij hard en wie niet kan volgen, past niet meer in het plaatje. Dus depressieve mensen durven het niet snel toe te geven uit angst bestempeld te worden als zwakkeling. Vandaar het taboe. Helaas zie ik rondom mij ook steeds meer mensen die niet meer mee kunnen en sneuvelen met een burnout of een depressie. Het is hoog tijd dat men mensen weer leert aanvaarden met hun eigen tempo en ‘kunnen.’ Dat er meer rust en aanvaarding komt. De druk en verwachtingen zijn momenteel voor velen te hoog. Dat doet mensen de das om.

    Like

  2. Het heeft allemaal te maken met tijd en presteren. De mensen kunnen de druk niet meer aan en vinden zelfs geen tijd meer voor hen zelf. Dat ze eigenlijk zichzelf natuurlijk aandoen.
    Dit zal er zeker nog niet op verbeteren, en als mensen dat ook nog geen tijd meer maken voor zichzelf en het gezin dan loopt het de verkeerde kant op.

    Aum Shanthi

    Like

  3. Als ‘ervaringsdeskundige’ (laten we de positieve kant maar even belichten 😉 ) weet ik dat het ontzettend lastig is om je omgeving te vertellen dat je het niet meer ziet zitten. Óf men reageert uiterst negatief (“denk ook eens aan je geliefden”/”Je geeft t toch niet zomaar op?!” óf men snapt het niet (“bekijk het leven eens positief”/”het is maar een fase”) óf men is vreselijk bezorgd, en dat was nou ook weer niet de bedoeling.. Dan ‘last maar alleen dragen’, of je het nou redt of niet. In een depressie zijn er geen ‘goede opties’, vandaar dat iemand met een depressie het vaak niet meer ziet zitten. Gala of niet. Al moet er aan het taboe natuurlijk iets gedaan worden, da’s alleen maar goed 🙂

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s