Beschermt of beperkt Erdogan de vrijheid in Turkije?

Kritische en oppositionele journalisten hebben het niet gemakkelijk in Turkije. Ze worden regelmatig aangeklaagd – in opdracht van president Erdogan – met alle gevolgen van dien. Is dit een teken van onderdrukking van de persvrijheid? Of wordt de vrijheid door alle maatregelen juist beschermd?

De VARA laat over bovenstaande kwestie een interessante en verhelderende documentaire zien. In de documentaire – genaamd De Pen & Het Zwaard – bezoekt correspondent Fidan verschillende journalisten in Turkije. Zowel kritische en oppositionele journalisten als journalisten die Erdogan ‘aanprijzen’.

Activisten
Ik vind beide kanten zeer bijzonder. Een middenweg (dan bedoel ik een neutrale/objectieve journalist) bestaat eigenlijk niet in Turkije. Journalisten in Nederland kiezen nooit een partij, dan zouden zij niet serieus in hun werk genomen worden. Sterker nog, die journalisten worden gezien als activisten. En activisten zijn met iets totaal anders bezig dan met journalistiek bedrijven.

Het verbaast mij dan ook hoe erg kritische journalisten in Turkije eigenlijk spreken als activisten. Dit is voor mij nauwelijks voor te stellen, maar Fidan ontdekt wel een verklaring. Nederlandse journalisten hoeven niet te vechten voor persvrijheid, ze mogen al over alle onderwerpen schrijven die ze willen aankaarten (mits het binnen de wet valt natuurlijk). Turkse journalisten daarentegen nemen risico’s als zij over bepaalde kwesties in hun land schrijven.

Aangeklaagd
Neem als voorbeeld president Erdogan in de media. Hij wil absoluut niet dat journalisten ook maar iets kritisch (in negatieve zin) over hem schrijven, ook al zou hij een (kleine) fout zijn begaan. Toch zijn er genoeg journalisten die hier wél over schrijven en díe worden vervolgens aangeklaagd. Dit vind ik onterecht, burgers hebben namelijk recht op de waarheid.

Maar aan de andere kant zijn er ook journalisten die werken bij tijdschriften waar ze de president met spotprenten en karikaturen belachelijk proberen te maken. Met deze prenten – vind ik persoonlijk – wordt er ‘nieuws’ gebracht, maar altijd ten koste van iemand. Er wordt één kant verteld en daarom vind ik het eigenlijk niet zo gek dat dit bij velen in het verkeerde keelgat schiet.

Vragen
Mede door deze documentaire vraag ik mezelf af: gaan journalisten niet té ver als ze met anderen ‘spotten’? Ik vraag me ook af hoe zij het zouden vinden als er een prent over hun kwam: eentje die weergeeft hoe zij altijd anderen in een negatief daglicht tekenen, hun lezers die ‘die anderen’ uitlachen en hoe zij daarmee hun brood verdienen. Want zeg nou zelf: spotprenten zijn altijd negatief en roepen altijd haat op bij een bepaalde groep die zich aangesproken voelt.

Ik maak er dus geen geheim van dat ik tégen deze manier van nieuws brengen ben. Geef ik nu zelf ook niet te veel van mijn mening? Op een blog vind ik dat zelf kunnen, voor een officieel medium zal ik daar voor uitwijken. Ik wil hier ook geen haat zaaien of anderen veroordelen, maar ik wil wel stof tot nadenken meegeven. Want het dilemma is er: als iedereen alle vrijheid gebruikt die hij/zij heeft, werkt dat dan niet averechts als dit allemaal ten koste gaat van een ander zijn/haar vrijheid?

Zou het niet gewoon beter zijn om elkaar recht te wijzen waar het hoort, maar elkaar verder in onze waarden te laten?

De documentaire De Pen & Het Zwaard van de VARA:
http://www.npo.nl/de-pen-het-zwaard/01-05-2016/VARA_101378929

~Deeserve it

Advertenties

3 gedachtes over “Beschermt of beperkt Erdogan de vrijheid in Turkije?

  1. Zet inderdaad aan tot nadenken.

    Persoonlijk ben ik voor persvrijheid, maar met als enige restrictie dat je een ander in zijn waarde laat (ongeacht wie die ander is). Want de hele vrijheid van meningsuiting verliest zijn waarde zodra je meent om die reden anderen ongelimiteerd te kunnen beledigen of kwetsen.

    Liked by 1 persoon

  2. Vrijheid van meningsuiting is alleen recht dat op voorhand kan worden geclaimd. Je mag dus niet alvorens je iets zegt monddood gemaakt worden. Achteraf kan een uitspraak echter aan het stelsel aan wetten worden getoetst. Zo kan er in sommige gevallen sprake zijn vak beledigen, laster, smaad, aanzetten tot haat. Men heeft alle recht om een partij aan te klagen, waarbij de vrijheid om iets te zeggen gewaarborgd blijft, maar waarbij men wel gevraagd kan worden daar verantwoordelijkheid voor te nemen en eventueel ook voor gestraft te worden.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s