Even naar het strand in Domburg… Alleen maar genieten, toch?

Mijn jas hangt al over de stoel heen. Mijn vriend en ik wilde gaan lunchen bij een restaurantje vlakbij het strand van Domburg in Zeeland. Ik voel in al mijn zakken. “Nee, he’, denk ik bij mezelf. Licht in paniek doorzoek ik mijn tas. “Nee, ook niet”, zeg ik hardop. Onze lunch verschijnt op tafel. Mijn vriend twijfelt geen seconde en rent terug naar het strand terwijl ik afwacht. Onze mooie dag zal toch niet met een domper eindigen?

Het begon met een leuk idee: een dagje naar Zeeland. Gewoon omdat het kan. We rijden helemaal naar Domburg. In de auto verwissel ik nog mijn schone laarsjes met wat stevigere schoenen. Ik doe mijn sjaal om, mijn handschoenen aan, doe mijn mobiel in mijn jaszak en pak mijn tas. Ik stap uit de auto en loop met mijn vriend richting het strand.
domburg-1-van-49

Genieten
We zijn niet de enige die op dit idee kwamen. Toch is het niet heel druk. Het is juist lekker rustgevend en de mensen geven een klein teken dat het leeft. Direct op het strand haal ik mijn camera tevoorschijn. Deze mooie plek moet ik even vastleggen. Alle foto’s maak ik met mijn oude vertrouwde Canon 600d en nieuwe lens; Tamron 18-200mm, waar ik erg blij mee ben!

Ik geniet van het zand, het water, de geluiden en de lucht. Het strand lijkt in de winter zo anders, dat is het ook. Het waait wel enorm hard en het is errruug koud. Maar ach, ik fotografeer vaak als ik gehurkt zit, en dicht bij de grond voel ik de wind minder.


We lopen een klein stukje over het strand, tot achter de houten paaltjes. Dan nog even richting de zee, want ja die wil ik wel even goed ruiken hoor. En wat foto’s van de zee met haar sierlijke golven kunnen natuurlijk ook niet ontbreken.

Lunchen
Onze gezichten lijden wel erg veel kou, daarom besluiten we terug te lopen. Ergens willen we nog wel wat lunchen. We trekken onze jassen uit, gaan zitten en bekijken het menu. We geven onze keuzes door. Ondertussen wil ik even op mijn mobiel kijken. Ik voel in mijn jaszak, waar ik hem meestal heb. Geen mobiel. Ik voel in al mijn broekzakken. Geen mobiel.

Ik begin te twijfelen. Heb ik hem wel meegenomen uit de auto? Ik kijk voor de zekerheid even in mijn tas. Ook geen mobiel. “Ik denk dat ik mijn mobiel kwijt ben”, zeg ik tegen mijn vriend. “Waarschijnlijk ligt hij nog in de auto”, antwoordt hij. Ik knik, waarschijnlijk wel ja. Toch zit het me ergens niet lekker. Hij komt dan op het idee om via de ‘Zoek Mijn Iphone’-App op zijn mobiel met mijn gegevens in te loggen om te kijken waar mijn iphone is.

domburg-45-van-49
domburg-46-van-49
Dankbaar
Dat laatste is een groot voordeel van Apple. De serveerster komt al snel met de uitsmijter met zalm en de panini met pesto en kaas onze kant op. Dan is de kaart op de App geladen. We zien dat mijn iphone bij strandtent De Oase is. Niet in de auto dus. We weten niet of die daar is afgegeven of dat iemand daar gewoon met mijn iphone aanwezig is. “Zal ik ernaartoe gaan?” vraagt mijn vriend. “Graag!”

Al gauw komt hij terug rennen. Zijn uitsmijter is helaas koud geworden, maar hij haalt mijn mobiel gelukkig wel tevoorschijn. Wat is het toch een schat dat hij zo even heen en weer rent, denk ik. Een jochie vond mijn mobiel op het strand en gaf hem af bij De Oase. Ik ben heel dankbaar dat hij dat gedaan heeft! En dat het niet geregend heeft! En zo heb ik op mijn blog ook weer een verhaal te vertellen.

Ik dacht dat ik nooit zou kunnen achterhalen waar mijn mobiel precies uit mijn jaszak is gevallen… Totdat mijn vriend iets zag op een foto… Zie onderstaande foto: hij valt nét op het zand terwijl ik spring.. en we hadden toen helemaal niks door.
Domburg (14 van 49).jpg

Al is het natuurlijk ook weer niet het einde van de wereld als ik mijn mobiel écht kwijt was… Maar toch fijn als het op zo’n manier mag aflopen. 🙂 Na de lunch zijn we nog naar de Oosterscheldekering gereden. Ook daar had ik mijn camera bij me. Maar dát zien jullie een volgende keer op mijn blog.

fullsizerender-24

 

Liefs, Dee

Advertenties

14 gedachtes over “Even naar het strand in Domburg… Alleen maar genieten, toch?

  1. sorry post al vertrokken.Ik wilde zeggen dat het prachtige foto’s waren en je vriend goed bij de pinken is en dan helemaal terug voor je liep.Koop hem maar eens een kleinigheidje,dat moet niet veel kosten en dat verdient hij toch wel.Misschien een foto van de zee met een lieve bedanking op.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s