De kracht van beelden in de media

Een beeld kan veel overbrengen, zeker als het heftige of schokkende elementen bevat. Op het moment dat er een groot probleem zich in onze wereld afspeelt, wordt hier volop gebruik van gemaakt. Soms om weer te geven wat er zich afspeelt, maar soms ook om een boodschap bij de ontvanger te brengen.

Verandering door een iconisch beeld
Wat ik opmerkelijk vind, is dat het besef van de omstandigheden in Irak en Syrië nu pas écht binnenkomt bij Europese burgers. Pas nu de vluchtelingenstromingen in enorme aantallen toegenomen is, zien ze dat er iets aan de hand is. Was het hiervoor dan niet zo ernstig? Integendeel! Maar het lijkt alsof beelden, met name het iconische beeld van Aylan Kurdi, een hele hoop doen veranderen.

Beter inlevingsvermogen
Waarom is het nodig om een beeld te laten zien, voordat men beseft dat er mensen hulp nodig hebben? Waarschijnlijk omdat door alleen woorden velen zich toch niet helemaal kunnen inleven. Zo kun je ook wel (hard) zeggen dat nieuws pas nieuws is als er beelden van gezien zijn in de media. Natuurlijk zijn er al lange tijd beelden van vluchtelingen te zien, maar geen één was blijkbaar zo ingrijpend als het beeld van het aangespoelde dode jongetje.

Het is officieel
Nu er ook een iconisch beeld van de vluchtelingenstroming uit Irak en Syrië is ‘gekozen’, kan men ook wel vaststellen dat deze situatie nu officieel internationaal erkend is. Denk nu even terug aan de volgende iconische beelden, waarbij de gevolgen vergelijkbaar waren: ‘het napalm meisje’ van AP-fotograaf Nick Ut (Vietnam 1972), ‘magere gevangenen achter prikkeldraad’ (Sarajevo 1995), ‘een ingedoken mager jongetje met op de achtergrond een gier’ van fotograaf Nick Carter (Zuid-Soedan 1993). ‘Dit klinkt misschien erg theoretisch, maar ik wil hiermee alleen maar duidelijk maken dat veel mensen pas beseffen dat er ergens zich een ernstige situatie afspeelt als men hiervan een erg ingrijpend, emotioneel, heftig en bijna onmenselijke foto van gezien hebben.

Dagelijks nieuws?
Naarmate zo’n iconische foto van een situatie eenmaal gepubliceerd is, volgen er veel meer van die ‘heftige’ beelden, waardoor ik bang ben dat dit een ‘gewoonte’ kan worden. Persoonlijk vind ik niet dat alle foto’s geplaatst hadden mogen worden. Puur omdat het op deze manier steeds gemakkelijker wordt om dit soort foto’s te plaatsen, zien en op een gegeven moment zullen er mensen zijn die bij weer zo’n ingrijpende foto niet eens meer iets zeggen, maar gewoon de bladzijde omslaan alsof het ‘dagelijks’ nieuws is.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind beelden erg belangrijk in de media! Fotografie is mijn allergrootste passie en daardoor een belangrijk deel van mijn dagelijkse bezigheden. Ik stel alleen de vraag: “tot hoever kan je gaan met beeldmateriaal in de media?” ter discussie.

Bron: Bos, R. (2015, 4 september). De juiste snaar. De Volkskrant: Uitgelicht, p 16, 17.

Een ‘Roep om hulp’: Verhalen op reis naar een toekomst

De vluchtelingenstroming wordt in Europa door veel mensen als een groot ‘probleem’ gezien. Veel journalisten plaatsen oneindig veel foto’s (of laten bewegende beelden zien). Dit doen zij volgens sommige burgers in Europa, om het ‘probleem’ te laten zien. Echter zijn er ook mensen die door dit soort beelden inzien dat het niet perse een ‘probleem’ is, maar een ‘roep om hulp’.

Zeker na het iconische beeld van Aylan Kurdi (het aangespoelde dode jongetje) zijn mensen écht gaan nadenken over wat er zich nou precies afspeelt in Syrië en Irak. Het zijn niet alleen mensen die op zoek zijn naar betere en veiligere omstandigheden om te leven, het zijn ook mensen met verhalen. Elke vluchteling vlucht namelijk niet zomaar. Haast niemand wilt uit zijn eigen woonplaats, waar degene een goed bestaan heeft opgebouwd met een vaste baan, verhuizen naar een land met een totaal onbekende omgeving en een andere cultuur.

Een keuze?
Het is waar, volgens verschillende nieuwsmedia, dat de meeste vluchtelingen hoger opgeleid zijn. Zij hebben het geld om de, soms levensgevaarlijke, reis te maken. Hebben zij een keuze? Jazeker (feitelijk gezien), ze kunnen in een land van oorlog blijven wonen en in angst leven óf alles wat je kan dragen oppakken en vluchten naar een beter bestaan. Deze keuze is dus snel gemaakt. Wij daarentegen, hebben óók een keuze: vluchtelingen steun bieden of links laten liggen. Er zijn mensen in Europa die roepen: “Blijf toch in je eigen land! Wij hebben hier al genoeg problemen/mensen”. Dit zijn dezelfde mensen die een ‘probleem’ op zich af zien komen. In plaats van zich af te vragen hoe zoiets belachelijks kan gebeuren dat inwoners van een land gedwongen worden om hun eigen (ooit) vertrouwde omgeving, vrienden, familie, school, werk, taal, cultuur en land gedag te zeggen, richten deze mensen zich op de angst tot inperking van eigen kansen, ‘vergeten te worden’ of rechten kwijt te raken. Deze mensen voelen zich bedreigd, terwijl ze daar geen gegronde reden voor hebben.

Wat is nou zekerheid?
Want wie zegt nou eigenlijk écht met zekerheid dat Europa te klein is? Wie zegt dat de vluchtelingen nog jaren blijven binnen stromen? Wie zegt vol overtuigen dat er geen enkele vluchteling over een poosje weer terugkeert naar eigen land? Er zijn mensen in nood, dát is iets wat wel écht zeker is. Deze mensen vragen om hulp en wie ben jij dan om ‘nee’ te zeggen? Jij bent misschien toevallig in Europa geboren en hebt zonder er wat voor te hebben gedaan een aardig goed leven hier! Stel je eens voor dat er hier al tien jaar een of ander indoctrinerend ventje aan de macht is en allemaal mannetjes onder hem heeft staan die je neer zullen schieten als je een verkeerde beweging maakt als je over straat loopt… Dan wil jij toch ook liever naar een ander land (Zeker als je zelf kinderen hebt, want die gun je toch een kansrijke toekomst!) waarvan je zeker weet dat je daar kan zijn wie je bent en niet bij elke stap die je zet even over je schouder moet kijken of er iemand achter je staat die een geweer naar je hoofd gericht heeft.

Helpen waar het kan
Gelukkig zijn er ook mensen die dit zich wel afvragen, dit tot op de bodem proberen uit te zoeken en met gerichte oplossingen aan de slag gaan. Niet alleen wordt er in de politiek overwogen om de oorzaak in de kern aan te pakken: Isis bestrijden, maar ook zijn er in Nederland al mensen die zich als gastgezin aanbieden voor vluchtelingen die onderdak zoeken. Moet de vluchtelingenstroom dan niet al in de oorlogsgebieden aangepakt worden? Zeker, maar het bewijs is er al dat dat blijkbaar niet genoeg is. Er zijn inderdaad opvangcentra rondom de oorlogsgebieden, maar deze zijn zo onleefbaar geworden dat vluchtelingen hier ook worden ‘weggedrukt’. Is dit de schuld van de wereld die niet genoeg in de ‘kern’ helpt? Nee, zelfs voor hulporganisaties is het nabij de opvangcentra vaak veel te gevaarlijk, dus moeten er elders oplossingen komen.

Maak de goede keuze
Op dit moment is er vooral hulp voor opvang nodig in Europa zelf. Dus stel je open, denk mee en help waar het kan. Onthoud dat je er zelf iets voor moet doen om de titel ‘waardig’ zijn te dragen. Respect moet je verdienen en het is ook fijn een ander hier de kans voor te geven! Wees een voorbeeld voor anderen en help anderen in nood! Verplaats je in een ander en vraag jezelf af hoe jij in zo’n situatie behandelt zou willen worden, want de situatie in Syrië is nog steeds niet leefbaar: http://www.trouw.nl/tr/nl/13953/Burgeroorlog-in-Syrie/article/detail/4143049/2015/09/16/Tientallen-burgers-gedood-bij-aanslagen-in-Syrie.dhtml

Voor meer informatie over vluchtelingen in huis: http://www.vluchtelingenwerk.nl/actueel/nieuws/vluchtelingenopvang-op-zolder

verdere bronnen:
http://www.nrc.nl/nieuws/2015/09/14/live-ministers-europa-praten-vandaag-over-vluchtelingenprobleem/
http://www.volkskrant.nl/buitenland/geen-draagvlak-voor-meer-vluchtelingen~a4121474/
http://www.trouw.nl/tr/nl/36361/Vluchtelingen/article/detail/4142965/2015/09/16/Eerste-300-vluchtelingen-in-Weert-aangekomen.dhtml
http://www.trouw.nl/tr/nl/13953/Burgeroorlog-in-Syrie/article/detail/4140950/2015/09/14/Waarom-de-stroom-vluchtelingen-voorlopig-niet-stopt-en-ook-al-jaren-aan-de-gang-is.dhtml

~Deeserve it