“Wat je niet hebt, kun je ook niet uitgeven”

Wat je niet hebt, kun je ook niet uitgeven. Geld is belangrijk om van rond te kunnen komen, maar wat doe je met het geld dat je overhoudt na je eerste levensbehoeften? Betaal je een lening netjes terug? Of ga je toch maar voor een enorme inloopkast met wel 300 paar schoenen? Of doneer je alles aan dat arme dierenasiel om de hoek van je straat? Dit artikel is speciaal voor mensen die net uit een moeilijke financiële situatie komen of er nog ‘even’ in zitten. (Maar het kan nooit kwaad om dit te lezen als je niet onder deze doelgroep valt, misschien voorkom je voortaan miskopers)

Wat kan anders?
Jij bent zelf degene die beslist wat er met jouw geld gebeurt. Zolang je er zélf maar achter staat. Als jij gelukkig wordt van 3oo extra schoenen, moet je die vooral kopen. En als jij gelukkig wordt van een ander helpen, moet je dat vooral blijven doen. Anderen hebben geen reden om jou aan te vallen dat je te veel schoenen koopt terwijl je nog een fikse rekening open hebt staan, maar misschien is het wel goed om bij jezelf even stil te staan waarom je zoveel schoenen wil en of het nou echt nodig is om zoveel schoenen te kopen. Als je bij de eerste vraag al geen antwoord weet, zou ik toch maar eens gaan bedenken of je niet beter je lening terug kan betalen aan de bank. En als je de tweede vraag eerlijk met ‘nee’ beantwoordt, denk dan eens na hoe je je geld wél nuttig kan besteden (misschien eerst netjes alles afbetalen en dan kijken wat je nodig heb). Dit geldt niet alleen voor de schoenenkwestie, maar ook als je al je overige geld aan het dierenasiel doneert. Doe je dit omdat je het zelf écht wil? Of doe je dit alleen voor een goede reputatie bij anderen om een andere kant van jezelf te dekken? Bedenk voor jezelf een hele goede reden en praat geen halve argumenten goed. Iets ‘verbergen’ heeft namelijk geen zin, dat komt altijd uit op lange termijn, dat weet iedereen. En iemand in nood helpen als je zelf nog ‘in nood’ zit (ook al zie je dat zelf misschien niet zo), is helemaal niet slim. Je kunt namelijk niet iemand anders helpen, als je zelf nog in een soortgelijke situatie zit. In elk geval niet met een fors bedrag, misschien kun je wel ‘geestelijke’ steun geven door mensen een bemoedigend woordje te geven. Hier hebben zij denk jij financieel niks aan, maar steun in een moeilijke tijd doet wonderen. Zeker als een bedrijf op failliet gaan staat en ze weten dat er nog mensen zijn die in hun geloven, kan dit doorslaggevend voor een redding zijn.

Begin bij jezelf: Stel jezelf vragen
Stel jezelf altijd eerst een aantal vragen voordat je beslissingen neemt over wat je met je geld doet. Schrijf anders even op hoeveel geld je heb, hoeveel je nog terug moet betalen en wat je binnenkort moet betalen. Dan kijk je pas hoeveel je over heb. Denk dan goed na wat je écht nog nodig heb en koop alleen dat. En denk je dan toch bij jezelf “Maar die schoenen zijn zooo leuk!”, vraag je dan af of je die écht nodig heb. Heb je geen schoenen die goed zitten? Of sport je al een paar maanden op afgetrapte casual schoenen? Oké, dan is het misschien handig om daarvoor nieuwe schoenen te kopen, maar als dat niet het geval is en je in principe overal schoenen voor heb, wees hier dan bewust van. Neem dit schoenenvoorbeeld voor alles wat je van plan was te kopen.  Vraag je dus bij ALLES af “heb ik dit écht nodig? Ga ik dit écht gebruiken?”. Als je meteen “Nee” moet antwoorden, doe het dan ook niet. Ook als je twijfelt, nooit doen. Twijfelen is al genoeg bewijs dat je ergens niet zeker van bent. Vraag een ander om advies of maak met jezelf de afspraak dat wanneer je voortaan iets niet zeker weet, je het niet doet. Koop iets alleen als de voordelen de nadelen ervan FLINK overtreffen. Dan weet je zeker dat het geen miskoop zal zijn. Zolang je dus maar niet twijfelt. Wees dan ook niet impulsief omdat je niet mag ‘twijfelen’ en het dan maar gewoon ‘doet’. Je weet namelijk zelf heel goed dat dit niet verstandig is. Als je dan even niks écht nodig heb, zet dan gelijk wat geld apart. Zo maak je een buffer voor als je het écht nodig heb (bijvoorbeeld als je wasmachine het opeens begeeft).

Wees bewust van wat je hebt, wat je nodig hebt en wat je uitgeeft. Stel jezelf altijd vragen voordat je keuzes maakt en doe geen dingen waarbij je twijfelt. Het is misschien leuk om al je geld dat je hebt uit te geven, maar onthoud dat dit niet altijd nodig is. Het is misschien zelfs handig om wat geld achter de hand te houden voor komende situaties.

~Deeserve it

Ik zet de zon ‘in het zonnetje’

IMG_5582kEigenlijk wil ik even beginnen met te zeggen dat ik de Zon even ‘in het zonnetje wil zetten’. In een eerder blogbericht ‘Het leven is me gegeven’, heb ik al kort even vermeld dat ik echt kan genieten van een mooie zonsondergang. Dit is echter niet de enige reden waarom ik zo van de zon hou. De zon heeft namelijk nog veel meer te bieden: warmte, licht, kleuren en leven. Hier wil ik dan ook graag even bij stil staan.

De zon schijnt altijd
Ik zou me echt geen wereld kunnen voorstellen zonder de zon. In elk geval zou ik dan niet bestaan op de aarde. Ik vind het soms dan ook best bijzonder als ik erover nadenk dat er een soort doorzichtige laag (ozonlaag) om de aarde heen zweeft en de warmte van de zon vasthoudt, waardoor er weer leven op aarde mogelijk is. Vaak sta ik hier helemaal niet bij stil en ben ik alleen maar bezig met het weer zelf. Dan denk ik “Oh nee, morgen gaat het weer regenen” of “pffoe, hé, wat is het heet, kan het ietsje minder?” Het weer heeft natuurlijk ook met andere factoren dan de zon te maken. Daarom kan de zon er eigenlijk helemaal niets aan doen als die een dag belemmerd wordt, maar toch vragen veel mensen waar de zon heen is als zij niet meer te zien is.

Liever zomerdagen
Ik merk wel dat de zon een heel groot deel voor mijn humeur bepaalt. In de zomer word ik dan ook vaak vrolijker wakker dan in de winter. Dit komt denk ik vooral doordat ik van zomerse, met name warme, dagen hou. Als ik actief bezig ben, is het soms wel hinderlijk, maar ik heb toch echt liever een dagje zon met 30 graden dan een koude winterse dag met -10 graden. Ik vind het echt een heerlijk gevoel als de zon warmte op je huid geeft. Nu ben ik ook niet iemand die snel verbrand (mits ik me wel insmeer), dus krijg ik meestal wel een mooi kleurtje. Ook wordt mijn haar weer wat lichter blond, wat ik zelf mooier vind. Bovendien zijn de avonden in de zomer langer licht en maak ik dan ook eerder plannen om iets te doen.

Voorkomt ongelukken
De zon zorgt naast leven en warmte, ook voor licht. Stel je eens voor dat er geen licht zou zijn… Dan zou je gewoon helemaal niets zien. Dat zou echter voor mensen die blind zijn misschien geen verschil maken, maar ik zou het toch best een gek idee vinden als op deze manier iedereen blind zou zijn. Aan de andere kant zouden we dan ook niet beter weten en niks of niemand meer op uiterlijk beoordelen, maar ik vind het nu toch wel een fijn idee dat ik kan zien waar ik heenloop en niet dat er onverwachts een paal voor me staat. Ondanks het feit dat een laagstaande zon soms echter voor ongelukken kan zorgen, denk ik toch wel dat de zon door haar licht een heleboel ongelukken kan voorkomen.

Kleurtjes
Bovendien zorgt de zon er ook nog voor dat we kleuren kunnen zien. Dit komt natuurlijk door het licht, maar ik vind het toch best bijzonder. Als ik nu zo even naar buiten kijk vanuit mijn raam, zie ik bijvoorbeeld een blauwe lucht met witte wolken, bruine bomen met groene bladeren, een grijze en een blauwe auto en een rood dak van een schuur. Dit zou in het zwart-wit toch wel heel anders, misschien wel een beetje duister zijn. Nee, ik heb toch echt liever kleur in het leven! En de kleuren brengen me dan ook weer bij die mooie zonsondergangen. Gisteravond reed ik over de snelweg onder de Van Brienenoordbrug door in Rotterdam, waar ik wel even van kon genieten. Dit wilde ik ook even delen, dus vandaar de foto. (Nee, ik zat niet achter het stuur, dus ben geen gevaar op de weg geweest)

Mijn boodschap voor jou
Probeer niet zoveel te klagen over het weer, wees dankbaar en geniet nou gewoon eens van die geweldige zon!

To-Do lijstje afwerken? Zo gedaan!

IMG_5348kDenk ik dat ik eindelijk rustig stil kan zitten nu al die examens achter de rug zijn, maar in plaats daarvan ontdek ik dat ik eigenlijk nog best een waslijst van andere dingen heb gespaard die nu toch écht wel snel moeten gebeuren. Hoe zorg ik er dan voor dat dit allemaal zo snel mogelijk gedaan is en ik dan wel eindelijk een dagje rust kan nemen zonder in mijn achterhoofd nog een ‘oja, dat moet ik ook niet vergeten’ te hebben…?

Focus & To-Do lijstjes
Dit is toch wel een van de belangrijkste dingen die ik het afgelopen jaar heb geleerd: op één ding tegelijk je aandacht richten. Het lukt mij namelijk nooit om tijdens een drukke periode (zoals ik laatst had tijdens mijn eindexamens) andere dingen te regelen. Meteen na mijn examens heb ik dan ook een to-do lijstje opgesteld. Alles wat ik nog moest doen heb ik onder elkaar geschreven. Zo moe(s)t ik nog (met spoed) naar de kapper, een verhuizing doorgeven, een identiteitskaart aanvragen (toch wel handiger dan een paspoort), een afspraak maken bij de kaakchirurg, een pasfoto sturen naar mijn toekomstige hoge school, studiefinanciering en studenten ov aanvragen, het scherm van mijn laptop laten repareren en nog een aantal dingen. Als ik al deze dingen los zou moeten onthouden, zou ik uit paniek alles tegelijk willen doen en meestal eindigt dat in een totale chaos. Nu staat het duidelijk onder elkaar en kan ik mij rustig op één ding focussen zonder dat ik bang ben iets anders te vergeten. Ik werk alles dus stuk voor stuk af. Soms loop ik ergens even vast, dan schrijf ik even op tot waar ik ben gekomen en ga ik eerst iets anders doen, dan heb ik dat andere in elk geval al wel gedaan.

Checklist & Reminders
Naast al mijn to-do dingen heb ik een ‘checklist’ staan. Zo kan ik meteen afvinken als ik iets heb gedaan. En wat voelt dat soms toch goed! Op deze manier kan ik ook precies zien wat ik heb gedaan en wat ik nog moet doen. Velen denken nu misschien: “Joh, die to-do lijstjes zijn al lang uitgevonden hoor”. Ja, dat zal wel, maar ik ben er het afgelopen schooljaar pas achter gekomen hoe goed dit eigenlijk werkt. Meestal probeerde ik namelijk alles gewoon te onthouden of ik schreef het in mijn agenda of als notitie in mijn mobiel. Maar het probleem hiermee was dat ik vervolgens vergat wat ik moest onthouden, of hetgene bij de datum van de deadline had gezet, waardoor ik er pas in de week van de deadline achter kwam dat ik dát nog moest doen, omdat ik geen zin heb om elke dag heel mijn agenda door te bladeren… En wat moet ik zeggen over notities in mijn mobiel, ik kijk eigenlijk alleen naar mijn notities in mijn mobiel als ik een notitie moet maken. Dat schiet dus niet zoveel op. Nu heb ik dan een doodgewoon ouderwets notitieboekje waar ik alle dingen onder elkaar zet. Zo zie ik in één oogopslag wat ik nog moet doen. Dit zelfde geldt trouwens ook als ik met vriendinnen of familie afspreek, gewoon lekker al die data onder elkaar zetten. Persoonlijk vind ik dit gewoon veel handiger dan dat ellendelange geblader in je agenda om te kijken wanneer ‘dat feestje van die persoon’ ook alweer was. En waarom weet ik niet precies, maar het lukt mij op de een of andere manier wél om dagelijks in mijn notitieboekje te kijken om zeker te weten dat ik niks vergeet. Misschien omdat dit de enige functie van het notitieboekje is, hahaa.

Tips & Tricks
Mijn advies om jouw to-do dingen sneller voor elkaar te krijgen:

  • Maak een to-do lijstje!
  • Maak een checklist!
  • Werk alles één voor één af:
    Terwijl je op één ding focust, weet je dat de rest wat je nog moet doen op je lijstje staat. Dus waarom panikeren over het moment dat je iets misschien vergeet? Onthoud dat je maar één ding tegelijk kan doen en als je niet ergens begint, gebeurt er nooit wat. Bovendien staat de rest toch gewoon op je lijstjuuuh!
  • Raak je lijstje niet kwijt:
    Dan heb je misschien wel een terecht paniekmomentje. Zorg er dan ook voor dat je op de een of andere manier je lijstje ook écht bewaard, waar je het makkelijk terug kan vinden (in een notitieboekje, agenda, mobiel, wat jij het handigst vind)
  • Maak een to-don’t lijstje:
    Hier zet je even alles onder elkaar wat jou verhindert van wat je zou moeten doen. Dus zet hier bijvoorbeeld op:
    -Uitstellen
    -Prioriteit geven aan ‘leukere’ dingen
    -Onnodig iets kopen (misschien heb je het geld voor iets op je to-do lijstje toch wat harder nodig)
    -Uitslapen, terwijl je al tijdnood heb
    -Eerst nog ‘eventjes’ een aflevering van die serie kijken
  • Lukt iets even niet? Sla over! Vink het nog niet af en kom er later op terug. Tenzij de deadline te dichtbij is, vraag het dan via een hulplijn, vrienden, familie of google het!

Iemand nog een goede tip? Laat het me weten!

Fotografie: niet zomaar foto’s maken

IMG_5281kk
Vooral omdat ik nu deze blog ben begonnen, vind ik het wel leuk als ik mijn eigen foto’s bij een bericht kan plaatsen. Mede daarom heb ik mijn spiegelreflexcamera weer onder het stof vandaan getrokken. Een paar jaar geleden was ik namelijk best veel bezig met fotografie, maar dat vond ik op de een of andere manier na verloop van tijd iets minder interessant worden. Nu vind ik het langzamerhand wel weer erg leuk om te doen, al moet ik wel weer even wat techniekjes opnieuw uitvinden

Interpretatie 
Waarom vind ik fotografie dan zo leuk? Omdat het niet simpelweg een foto maken is. Het is niet zoals sommigen mensen denken: ‘van iets moois een foto maken’. Het is meer: ‘Van iets een mooie foto maken’. En die foto vertelt een verhaal vanuit een bepaald perspectief. Ook kan iedereen die foto op een andere manier interpreteren, maar de boodschap is vaak wel hetzelfde. Zoals men wel zegt: “Een foto zegt meer dan duizend woorden”. Bovendien heb je natuurlijk verschillende soorten fotografie. Zo bestaat er onderscheid tussen bijvoorbeeld mode fotografie, natuur fotografie, portret fotografie, persfotografie, reclame fotografie, bedrijfsfotografie, medische fotografie of industriële fotografie. Deze soorten vallen voornamelijk onder ‘professionele’ fotografie, of ook wel: beroepsmatig. Meer amateurfotografie zijn dan bijvoorbeeld stadsfotografie, landschapsfotografie, architectuurfotografie en reisfotografie.

De (professionele) fotograaf
Hiernaast heb je natuurlijk ook nog verschillende stijlen fotografie. Zo heeft elke fotograaf een herkenbare identiteit, want tenslotte maakt geen enkele fotograaf precies dezelfde foto’s als een andere fotograaf. Op deze manier past de ene fotograaf misschien beter bij een bepaald tijdschrift of modemerk, dan een ander. Want vergeet niet, niet alleen het model zorgt voor een ‘mooi plaatje’. Een model kan namelijk nog zo mooi zijn, maar de fotograaf moet op veel meer letten dan dat. Hij moet namelijk alles voorbereiden. Zorgen voor een achtergrond, goede belichting op de locatie, de juiste hoek uitkiezen, de juiste lens voor de foto, wel of geen flitser of reflectiescherm(en), wel of geen statief en ga zo maar door. Nu ben ik natuurlijk geen professionele fotograaf, eerder nog een beginnende amateur, maar ik volg wel een aantal professionele fotografen via de sociale media. Als ik zie onder welke omstandigheden zij soms foto’s moeten maken, heb ik diepe respect voor hen. Zo las ik een keer dat iemand met dik 30 graden een hele dag bezig was met shooten in de buitenlucht, nou dan moet je wel wat uithoudingsvermogen hebben hoor. Want niet alleen beweeg je continu als fotograaf, je moet ook even bedenken dat alle apparatuur ook wel wat weegt. Nu geloof ik best dat velen daar wel enigszins aan gewend zijn, maar toch diepe respect.

Mijn voorkeur
Mijn voorkeur van fotografie gaat denk ik toch wel uit naar stadsfotografie. Gewoon omdat je in steden altijd weer een nieuw of ander leuk plekje tegenkomt. Bovendien is er in de stad altijd wel wat gaande. En elke stad is ook totaal anders, dus kom ik al snel inspiratie tegen. Bij natuurfotografie heb ik dit namelijk minder. Misschien omdat ik zelf in de stad woon en er niet veel verschillende natuurgebieden in de buurt zijn, maar ik merk wel dat ik bij natuurfotografie vaak een beetje dezelfde foto´s maak. Mensen zelf fotograferen vind ik ook hartstikke leuk, maar wat wel een nadeel is dat ik dan toch minder echt mijn eigen stijl kan volgen, aangezien de meeste mensen toch wel een foto van zichzelf willen waar zij leuk en lachend op staan in plaats van een mysterieus plaatje waarbij een écht verhaal wordt verteld.

Hippe cameratas
Ik wil weer proberen vaker mijn camera mee te nemen als ik eens een dagje wegga. Dit deed ik niet zo vaak, omdat ik dan mijn cameratas weer moet meenemen en ja, die vind ik er nooit zo leuk uitzien en ik vind het ook nooit zo´n fijn idee dat mensen kunnen zien dat ik een camera bij me heb. Niet dat ik de duurste camera heb, maar toch. Dus heb ik een leuke nieuwe tas gekocht, waarin ik de binnenkant van mijn cameratas in kan doen. Zo heb ik naar mijn mening niet alleen een hippe cameratas, maar zien mensen ook niet meer wat er precies in zit. Ik heb die tas deze week al een keer meegenomen mét mijn camera erin en ik moet zeggen dat ik me er een stuk beter bij voel!
IMG_5285kIMG_5273kIMG_5272k   IMG_5286k

Leuke camerariem?
Ik zag laatst trouwens ook van die hippe camerariemen op http://www.Kekkecamerariem.nl , erg leuk. Alleen bij de meeste riemen zitten er van die ‘snelbinders’ aan… Dan vraag ik me af of je die niet perongeluk inklikt als je je camera om je  nek hebt hangen. Heeft iemand hier toevallig ervaring mee?

kekke

(Details)
Voor degene die het willen weten, ik heb de Canon EOS 600D en de lenzen: EF 50mm 1:1.8 II en EF-S 18-55mm.1:3.5-5.6 IS II. Ook heb ik een compact camera: SONY Cybershot DSC-W570, die ik altijd meeneem naar concerten, aangezien je daar geen camera’s mee mag nemen met een verwisselbare lens. Mijn eigen foto’s zijn te vinden op: https://www.facebook.com/DeborahdeMeijerPhotography?ref=bookmarks

De belofte van de Kapper

IMG_5077k
Een keer in de zoveel tijd is het weer zover. Ik borstel mijn haren voor de spiegel en ik zie dat er een aantal plukken aan de onderkant van mijn haar een andere richting hebben gekozen. Ik pak die plukken even vast en bestudeer ze goed. Ik zie dooie punten met een uitdunnend effect. Ik denk bij mezelf “Help, het is weer zover. Net nu mijn haar eindelijk een stukje langer is, moet er toch echt weer een stukje af om het levend te houden.” Altijd als ik dit ontdek, wil en zal ik dan ook zo spoedig mogelijk een bezoekje aan de kapper brengen. Hoewel ik niet altijd blij ben geworden na afloop van een kappersbezoekje, voel ik me meestal als herboren wanneer ik de zaak weer uitloop. Want hoe mijn haar eruit ziet, bepaalt toch wel grotendeels of ik lekker in mijn vel zit.

Kriebels
Een paar dagen geleden was het weer eens zover, dus ben ik vanochtend naar de kapper geweest. In het begin zit ik er altijd weer even tegenop. Dan heb ik wel een beetje kriebels in mijn buik, omdat ik me afvraag of het allemaal wel goed zal gaan. Meestal laat ik alleen de punten bij knippen, maar je weet maar nooit of ze er toch stiekem een stukje meer afhalen. Ik geef tenslotte wel het lot van mijn haar in iemands handen die ik helemaal niet ken.

Wachten
Ik ga eigenlijk altijd naar zo’n inloop kapper, omdat ik bij een kapper op afspraak weer een week moet wachten voordat er plek is. Dit betekent wel dat ik soms langer dan een uur moet wachten totdat ik aan de beurt ben. En dat is soms behoorlijk slaapverwekkend. Maar vandaag niet. Er kwam een oude vrouw naast mij zitten die erg geïnteresseerd was in wat ik zowel doe als voorbeeld van mijn generatie. Altijd leuk, die bejaarden die daadwerkelijk willen weten hoe het met een jonge generatie gaat! Dus ik vertelde over dat ik net klaar ben met al mijn eindexamens en vervolgens vertelde zij hoe dat vroeger allemaal verliep. Op een gegeven moment hadden we het over hoe geweldig het is hoeveel mensen met verschillende culturen er in Rotterdam leven en toen vertelde zij me dat ze vroeger onderwijzeres was. Ik vertelde dat ik journalist wil worden en het geweldig vind om mensen te interviewen en over de wereld te leren. Toen vertelde ze mij dat ze het wel jammer vond dat zij geen journalist is, omdat haar dat door verschillende omroepen op televisie, toch wel erg leuk had geleken. Ik besefte wel even dat er in de loop van de jaren veel veranderd is wat betreft mogelijkheden met journalistiek. Op het laatste zei ze iets wat me toch wel erg aan het lachen maakte, al was het op de manier hoe ze het zei. Ze zei namelijk: “Ik vind jou wel echt het ‘typetje’ die ik mensen zie interviewen”.

Een nachtmerrie
Nu weer even terug naar mijn haar. Mijn haar heeft al heel wat veranderingen ondergaan, waardoor het nu een stuk korter is dan ik eerst altijd had. Een aantal jaren geleden had ik namelijk best lang, blond, verzorgd en erg stijl haar. Maar dat was ik zat en nam een permanentje krullen. Dat vond ik erg leuk, voor een maand. Toen kreeg ik uitgroei en begon ik het elke dat te stijlen. Ja, na een paar maanden braken er hele plukken af van de onderkant. Na een jaar was het er zo heftig aan toe, dat ik er een behoorlijk stuk af moest laten knippen. Mijn verschrikkelijke nachtmerrie, want ik was zo trots op mijn lange haren. Ik moest heel erg aan het kortere kapsel tot net over mijn schouders wennen. Helaas was het na twee jaar nog steeds niet langer geworden. Om toch nog iets aan mijn haar te veranderen zodat ik mijn haar wat leuker zou vinden, ging ik het verven. Af en toe iets lichter, een keer wat donkerder, maar het resultaat was dat mijn haar alleen maar in een nog slechtere staat belandde.

Advies
Toen zat ik een keer bij de kapper en vertelde ik dat ik mijn haar lang wilde laten groeien, maar dat dat niet zoveel succes had, aangezien het even snel groeide als dat ik weer dooie punten kreeg. Deze kapper zei: “Meid, ik denk dat je die droom maar moet laten varen, want met jou dunne haren denk ik niet dat je ooit lang haar zult krijgen.” Ik vertelde haar dat ik ‘met mijn dunne haren’ toch echt ooit wél lang haar had, maar goed het was duidelijk hoe deze kapper over mijn haar dacht. Dus besloot ik de volgende keer naar een andere kapper te gaan. Weer vertelde ik dat ik mijn haar lang wilde laten groeien, maar dat dit heel moeizaam ging. Deze kapper raadde mij aan om voor het föhnen een hitte beschermende spray te gebruiken, wekelijks een haarmasker te doen en een bepaalde serum met olie tegen pluizen te gebruiken. Ze zei dat mijn haar hierdoor zal herstellen en dat het dan zeker langer zal groeien. Nadat ik de kapper verliet, haastte ik me dan ook naar de dichtstbijzijnde drogist om deze producten te halen. Vanaf dit moment heb ik ook met mezelf afgesproken om alleen bij uitzonderlijke gelegenheden mijn haar te stijlen of krullen, aangezien dit toch echt verschrikkelijk slecht is voor je haar.

Resultaat
Dit is nu ongeveer 5 maanden geleden en ik moet bekennen dat mijn haar er al veel gezonder uitziet en nog belangrijker: het is daadwerkelijk een stukje langer geworden! Ik besefte dus dat ik vroeger misschien wel heel mooi haar had, maar door alle chemische producten heb ik dat flink verpest. Mijn haar heeft nu veel intensieve verzorging nodig. Maar als die intensieve verzorging er uiteindelijk voor gaat zorgen dat ik weer langer en gezonder haar krijg, heb ik het er ongetwijfeld allemaal voor over.
IMG_5076k

De toekomst van mijn haar
Maar dan, heb ik vanochtend weer een hele goede tip meegekregen om mijn haar nóg beter te verzorgen. Ik gebruikte namelijk zo’n haarmasker van het merk Andrélon, en wat blijkt, dat je haar er misschien ongelofelijk zacht door aanvoelt, maar het voegt niks aan de voeding voor je haar zelf toe. Ik ben niet zo goed in het onthouden van moeilijke begrippen, dus dat laat ik even aan de kappers over. Mijn kapster beweerde daarentegen dat er in de haarmaskers van het merk Keune wél stoffen zitten die je haren daadwerkelijk opnemen, waardoor het versterkt en beschadigd haar herstelt. Omdat ik dit de moeite waard vind om uit te testen, ga ik de komende tijd dat masker proberen. Ik ben heel benieuwd! Maar in elk geval vind ik het al helemaal geweldig om bij een kapper terecht te komen die wél in de toekomst van mijn haar gelooft!

IMG_5080k