Jij en ik bepalen elkaars geluk in het leven

Het geluk van een ander kan het verdriet van jou zijn. Het is misschien een eng idee om te beseffen dat wij allemaal elkaars leven bepalen. Toch is dat écht zo. Het is dan ook goed om hiervan bewust te zijn. Misschien kunnen we dan maar beter nog meer streven naar ‘anderen behandelen zoals jezelf behandeld wenst te worden’. Of heeft dat geen zin meer?

Als je iemand de fout in ziet gaan, denk je misschien: “Dat zou ik écht nooit doen!” Hierdoor herinner je jezelf onbewust aan jouw normen en bijbehorende waarden. Je wéét dat jij dát nooit zou doen, vraag je je ook wel eens af wáárom dan niet? De meeste zullen zeggen: “Omdat ik niet zó ben”. Een correct antwoord, maar hóe ben jij dan wel? Als je je eens verplaatst in degene die de fout is ingegaan. Laten we zeggen dat deze persoon jouw beste vriend is. Hij heeft jou op een avondje dat jullie ver van tevoren hadden gepland, laten zitten vanwege een hele leuke meid die éindelijk met hem wilde afspreken. Weliswaar op jullie ‘avondje’.

In eerste instantie doet dit pijn. “Hallo, en ík dan…!” is de gedachte die door je heen gaat. “Dat mens moet maar even wachten, met mij ben je langer vrienden.” Je bent boos en terecht. Een vriend van jou houdt zich niet aan de afspraak en dat mag die best weten. Maar verplaats je nu eens in die vriend. Stel: Je vindt iemand erg leuk en die wil je graag beter leren kennen. Eindelijk verzamel je de moed om degene aan te spreken en blijkt dat die persoon het een erg leuk idee vindt. Er is alleen een ding, hij/zij heeft een hele drukke agenda. Dat betekent dat degene alleen op die avond kan wanneer jij een afspraak hebt met een goede vriend(in).

Wat doe je? (Denk hier even over na vóórdat je naar de opties kijkt)

Optie 1: Door alle vreugde zeg je meteen “Ja!” wat betekent dat je jouw goede vriend(in) moet teleurstellen. Maar ach, dat begrijpt hij/zij toch wel.

Optie 2: Je voelt een groot dilemma. Je wilt je goede vriend(in) niet kwetsen, maar je wilt jezelf ook niks tekort doen: je verdient dit… Dus je kiest er uiteindelijk voor om de afspraak met die leuke persoon door te laten gaan.

Optie 3: Je voelt een groot dilemma. Je wil je goede vriend(in) niet kwetsen, maar je wil jezelf ook niks tekort doen: je verdient dit… Dus je kiest er uiteindelijk voor om de afspraak níet te plannen met die leuke persoon en gewoon gezellig naar de afspraak met je goede vriend(in) te gaan.

Optie 4: “Nee, dan gaat het niet door”, zeg je meteen vastbesloten. Ten eerste omdat je al een afspraak heb staan én je nooit een afspraak afzegt omdat je een goede vriend(in) wil zijn. Ten tweede omdat je nu al inziet dat als die leuke persoon alleen die avond kan, dat een relatie er überhaupt niet zal inzitten. Daar heeft degene dan helemaal geen tijd voor.

Alle opties hebben plus- en minpunten. Bij optie 1 en 2 kies je uiteindelijk voor jezelf. Dit kan een goede keuze zijn als het daadwerkelijk wat wordt tussen jullie en dit jou intens gelukkig maakt. Aan de andere kant, stel je een goede vriend(in) teleur. Met als gevolg dat jouw betrouwbaarheid in vriendschap daalt. Probeer jezelf de vraag te stellen of je wil dat alleen één persoon het geluk in jouw leven bepaalt. Als jij telkens jouw relatie voor laat gaan, heeft dat namelijk consequenties. Dat zal niet bij die éne keer blijven dat je een afspraak verzet. Deze keuze zegt iets over jou als persoon, onthoud dat.

Bij optie 3 en 4 kies je uiteindelijk voor je goede vriend(in). Misschien omdat je niet genoeg hoop heb op die ‘leuke’ persoon, maar waarschijnlijk vooral omdat je anderen behandelt zoals je zelf behandeld wil worden. Je denkt verder in de toekomst, dat is goed. Zo besef je waarschijnlijk ook dat als die leuke persoon jou écht een kans wil geven die ook wel een keer op een andere avond wil afspreken. Zo niet, dan moet het voor jou ook niet de moeite waard zijn.

Wat is nu de bedoeling van deze casus?
Ten eerste is dit een zelfverzonnen casus. Ik wilde dit even uitproberen op mijn blog, weer eens wat anders waar ik mensen misschien mee aan het denken kan zetten. Ik wil laten inzien dat zulke simpele situaties in het leven best moeilijke keuzes kunnen opleveren met gevaarlijke consequenties. Ik hoop dat mijn lezers beseffen dat het meeste geluk in jouw leven door anderen gecreëerd wordt. Het is misschien een eng idee om – bij wijze van – jouw leven door anderen te laten leiden en zo moet je het ook gewoon niet zien.

Diep van binnen weet jij wie je bent, wat je wil en wat je zou doen in een bepaalde situatie. Er is alleen één ding die ik hierin mee wil geven en dat is dat jij door middel van jouw keuzes in jouw leven ook (deels) het leven van anderen bepaalt. Dus eigenlijk bepalen wij allemaal elkaars leven! Daarom is het zeker van belang dat we allemaal goed nadenken over onze keuzes. Het geluk van een ander kan zo het verdriet van jou zijn. Maar ook omgekeerd: Het geluk van jou kan het verdriet van een ander zijn. Wees je daarvan bewust.

Helaas zullen er ook momenten blijven komen waarin je anderen móet teleurstellen of anderen jou. Helaas ben jij niet de persoon die iemand anders kan veranderen naar een persoon die jij liever ziet. Geef je degene dan nog een kans? Of besluit je dat het mooi is geweest en ga je meer aandacht besteden aan mensen die ‘meer’ in jouw leven passen? En als jij iemand bent die continu voor zichzelf kiest, zou jij het leuk vinden als dat andersom zou gebeuren?

Durf jij in een reactie achter te laten wat jouw eerste antwoord was op de casus? En welke optie je zou kiezen (van de 4)? En hoe je er nu over denkt?

~Deeserve it