Ja toch, Niet dan! – “Praat Rotterdams met me”

De meeste van jullie hebben deze covers van het nummer ‘Parijs’ van Kenny B waarschijnlijk allang meegekregen. Dus speciaal voor degene die dit nog niet hebben gezien, deel ik hieronder twee covers (en het origineel).

Het origineel:

Het nummer ‘Parijs’ (Praat Nederlands met me) was al snel een bekende hit en Amsterdam kwam op het idee deze te coveren met ‘Praat Amsterdams met me’. In deze cover is de dame die wordt aangesproken echter niet Amsterdams, maar Rotterdams. Deze dame reageert dan ook duidelijk in het Rotterdams: “Ik kom uit Rottuuurdam. Ken je dat nie horen dan?” (Dat vind ik dan de twee leukste zinnen van het hele nummer, haha. Vandaar dat ik de Amsterdamse versie ook wil delen).

Rotterdams
Als reactie op deze cover van Amsterdam kon Rotterdam natuurlijk geen reactie nalaten! En jaa… laten we zeggen dat Rotterdammerts nergens om heen gaan dwalen, maar gelijk laten blijken wat ze ervan vinden als iemand uit Amsterdam komt. (wel even opvatten als een grapje hé, dit is nou typisch Rotterdamse humor)

In het begin van het filmpje ‘Praat Rotterdams met me’ zie je een soort van standbeeld staan, die in Rotterdam ook wel ‘De kabouter met de dildo’ wordt genoemd. Dit is echter niet helemaal de bedoeling geweest van dit standbeeld, maar daarover zal ik volgende week wat meer vertellen.

Ja toch, Niet dan!

~Deeserve it

Advertenties

Ja toch, niet dan! – Op het water

De Nieuwe Maas van Rotterdam ligt zo’n beetje van IJsselmonde tot aan de Wilhelminahaven. Vanaf de kade aan de kant van het centrum bij de Erasmusbrug kijk je uit over de Nieuwe Maas tegen de Wilhelminapier. Omgedraaid, kijk je vanaf de Kop van Zuid richting het centrum. En wat daar nou allemaal tussen op dat zoute water gebeurt of te zien is kan erg interessant zijn.

De ‘overkant’
Wat er allemaal te zien is op de Wilhelminapier heb ik grotendeels al allemaal verteld in mijn blogbericht van vorige week, dus daar ga ik nu niet over schrijven. Wat ik wel nog even wil vertellen is wat je ziet als je vanaf de Wilhelminapier, over de Nieuwe Maas, richting het centrum kijkt. Dan zie je namelijk veeeeel gebouwen, maar tussen al die gebouwen door zie je heel duidelijk de Euromast! En als je dan nog een stuk naar rechts kijkt aan de andere kant van de Erasmusbrug (die witte brug), zie je de Hefbrug en in de verte een stuk van de Willemsbrug (die rode brug).
IMG_1838.CR2 IMG_1745.CR2

Op het water
Op het water zie je best wel veel verschillende boten of schepen varen. Het is heel leuk om even langs de kade op een bankje te zitten en eens te observeren wat voor bootjes je allemaal wel niet ziet in een (half) uurtje tijd. Zo zie je ongetwijfeld wel een watertaxi, ‘plezier jachtjes’ en een spido (rondvaartboot). Daarnaast zie je misschien wel vracht- of laadschepen, een politiebootje of een Aqualiner (waterbus). Helaas is mijn botenkennis echter niet zo heel erg groot, dus hoe al die andere bootjes heten, laat ik aan Google over. En mocht je nou toevallig in Rotterdam zijn, kun je naast ‘bootjes kijken’ natuurlijk ook een rondvaartje zelf ervaren! Of gelijk erbij dineren op de pannenkoekenboot, erg leuk! (en lekker, haha)
IMG_1879.CR2IMG_1869.CR2IMG_1864.CR2

Dé Splashbus
En als je veel geluk heb zie je misschien ook nog wel dé Splashbus! Jawel, dat is een bus die kan varen. Of beter gezegd, een bus én boot in één. Deze bestaat écht in Rotterdam en is vooral voor kinderen een enorme attractie. Ik heb geen idee of dit ook in andere steden bestaat, ik gok ook wel in Amsterdam, maar in elk geval bestaat hét in Rotterdam zeker te weten!
IMG_1870.CR2

Voor de échte bootliefhebbers
Maar wil je nog meer weten over al die verschillende boten? En dan met name misschien over boten die vroeger in de haven aanwezig waren? Dan is het misschien niet zo’n gek idee om eens het Maritiem museum te bezoeken in Rotterdam. Dit museum gaat een en al over scheepvaart en is dan ook te vinden aan de haven.

Volgende week een stukje over de Erasmusbrug.

Ja toch, Niet dan!

De Lach van Vrijdag – ‘Waar woont u precies?’

Vanaf vandaag zal ik elke vrijdag een bericht onder de rubriek ‘De Lach van Vrijdag’ plaatsen. Mijn bedoeling met deze rubriek is om mijn lezers er elke week weer aan te herinneren hoe leuk het is om te lachen! Ik zal dan ook mijn best doen om een ‘grappig’ stukje te plaatsen. Voornamelijk wil ik met blunders of grappige/ongemakkelijke momenten aan de slag. Maar er kan ook gewoon een leuke of spontane gebeurtenis voorbijkomen, waarbij de stemming misschien wat vrolijker wordt (indien nodig natuurlijk).

Hierbij wil ik mijn lezers en volgers ook vragen om jullie ‘ongemakkelijke momenten’ of misschien wel hele gênante momenten of blunders te delen. Doe dit dan niet via een reactie onder dit bericht, maar stuur mij even een mailtje naar: Deeserveit@gmail.com Dan kan het ook geheel anoniem en hoeft niemand te weten dat jij dit heb meegemaakt (tenzij je dit wel wil, dan plaats ik natuurlijk je naam, initialen of link naar je blog erbij). Waarom zou je dit dan doen? Om anderen te laten lachen! Én om iedereen in te laten zien dat niemand perfect is en iedereen wel eens een blunder begaat. Dus accepteer die blunders van jou en doe er wat goeds mee: laat een ander lekker er om lachen. Dat is toch een heel goed doel, dacht ik zo!

En om het goede voorbeeld te geven, zal ik meteen een blunder van mij met jullie delen. Dit is al een tijdje geleden gebeurt, maar toch wel een van mijn grootste blunders ooit, vandaar deze gelijk bij me te binnen schoot toen ik aan mijn eigen blunders begon te denken:

Iemand belt aan bij de voordeur. Ik doe open en zie een mevrouw. Ze vraagt: “Is hier toevallig een pakketje bezorgd?” Ik was de hele dag thuis geweest, maar had geen enkel pakketje ontvangen van een bezorger. Voor de zekerheid keek ik nog even in het halletje, maar ik zag niks staan dus zei dat er geen pakketje was bezorgd. De mevrouw keek een beetje treurig. Ze zei: “Ik heb bij iedereen al aangebeld en nergens is mijn pakketje bezorgd, terwijl op internet al een bevestiging van ontvangst staat. Maar goed, misschien is dat een foutje dan.” “Ja, ik denk het ook, hier is in elk geval echt geen pakketje afgeleverd dat ik weet, als mijn moeder thuis komt zal ik het nog even navragen voor de zekerheid. Waar woont u precies?” zei ik, waarop ze antwoordde: “Ik ben je buurvrouw van hiernaast, maar dat geeft niet.” Shiiiiittt man, dacht ik bij mezelf. Ik kon écht wel even door de grond zakken. Ik herkende mijn eigen buurvrouw niet eens (ik woonde daar toen al zo’n 6 jaar en altijd dezelfde buren gehad). Ik meteen hysterisch mijn excuses aanbieden. Gelukkig bleef ze maar “Het geeft niet, meid” herhalen. Maar diep van binnen wilde ze me misschien wel even mijn ogen uitsteken…. En terecht, haha. Oops.

lach vrijdaghahahhahahha

‘Minder is meer’: Even over kleding

‘Less is More’ is wel een bekende uitdrukking, maar toch zie ik vaak om mij heen hoe mensen de ‘Go Big or Go Home’ uitdrukking volgen. Eigenlijk helemaal niks mis mee, mensen moeten namelijk vooral doen wat ze zelf willen. Toch wil ik even de meerwaarde van ‘Less is More’ van het dagelijkse leven onder de aandacht brengen.

Simpel, maar blijvend
Vooral bij kleding zijn de basic-outfits erg handig en gemakkelijk te combineren. Dit wordt bij al die High Fashion outfits toch wel een stukje moeilijker. Die outfits worden dan ook maar een of twee keer gedragen en dan kan het écht niet meer. Dat vind ik nou zonde van de kleding én zonde van het geld. De basics of wat rustigere kleren zijn er dan ook voor gemaakt om wat langer te kunnen dragen. Natuurlijk willen de meeste na een seizoen toch weer een nieuwe blouse of wat leuke truitjes, maar die ene zwarte broek of die witte basic T-shirts blijven toch wel in je kast liggen voor ‘gewone gemakzuchtige’ dagen. Voor een speciale gelegenheid kan het erg mooi zijn om een prachtige ketting te dragen op een jurk die van zichzelf eigenlijk nét iets te saai voor de gelegenheid is. In het dagelijkse leven echter, vind ik het persoonlijk misschien een tikkeltje overdreven om zo’n enorme ketting met van die uitstekende hangers of iets dergelijks te dragen. Dit zelfde geldt voor armbanden, oorbellen en andere sieraden. Ik snap namelijk nooit zo goed wat mensen hiermee duidelijk willen maken… Een klein kettinkje met een betekenis vind ik wél erg mooi, omdat het iets zégt en dat geeft toevoeging aan iemands uitstraling/houding.

Persoonlijkheid en uitstraling
Waarom vind ik zo’n uitbundige kleedpartij nou zo overbodig? Omdat het niet zo veel toevoegt aan iemands persoonlijkheid. Ik word namelijk afgeleid van die persoon zelf. Ik focus mijn aandacht op al die palletjes die in het zakje gestikt zijn van een giletje, dat bedekt is met een print met wel zeven verschillende bloemfiguurtjes, die ook nog eens zeven verschillende kleuren hebben én bovendien nog zweven tussen de aardbeien en flamingo’s. Dan vraag ik me af… “Kon je niet kiezen welk figuurtje je op je giletje wilde? Óf probeer je iets te verbergen? Óf ben je bang wat anderen van je vinden als je alleen voor flamingo’s had gekozen? Óf vind je dit nou echt gewoon ‘leuk’?” Ik denk dat als degene alleen een groen giletje aan had (natuurlijk wel een broek eronder enzo, maar het ging mij nu even om het giletje als voorbeeld), ik degene als persoon veel beter zou kunnen leren kennen of ik zou in elk geval een gesprek kunnen hebben met volledige aandacht. Is dat groene giletje dan niet een beetje ‘saai’? Ik snap dat anderen dat misschien wél vinden, maar ik vind van niet. Als degene zich gewoon als zichzelf gedraagt zonder alle poespas en daadwerkelijk persoonlijkheid uitstraalt, vind ik dit toch veel mooier dan een kledingstuk met een té drukke print. Zoals ik vaak al zeg: “Doe maar gewoon normaal, dat is al gek genoeg.” Met kleding kun je ongetwijfeld wel een deel van jouw ‘stijl’ laten zien, maar vergeet niet dat het allemaal uiteindelijk nog steeds om die persoon erin gaat. Zolang je er goed verzorgd bijloopt, je nette (dus geen versleten) kleren draagt met een natuurlijke uitstraling, denk ik dat je ‘stijlvoller’ overkomt dan met een ‘over the top’- outfit. Bovendien wordt je beslist serieuzer genomen als persoon, want zeg nou zelf… als je elke dag met een totaal andere outfit, met wéér een andere print, naar je werk gaat, vragen jouw collega’s zich op gegeven moment toch ook af of je niks beters te doen heb in je leven dan je bezig te houden met kleding. Ik heb het nogmaals over ‘dagelijkse’ kleren, natuurlijk mogen er uitzonderingen bij feestelijke gelegenheden zijn. En voor de duidelijkheid, ik ben niet tegen printjes, paletjes of andere frutsels op kleren, zolang het maar om één ‘frutsel’ gaat en niet twee of meer verschillende in één kledingstuk of gecombineerd met een ander kledingstuk met ook nog een printje of iets dergelijks. Dit komt op mij al snel ‘slordig’ over.

Uiteindelijk moet natuurlijk iedereen zelf weten wat hij/zij aan doet, ik ben ook geen modebewust type dus waarom zou je advies van mij aannemen… Maar ik durf wel met zekerheid te zeggen dat er beter naar jou als persoon wordt geluisterd als je rekening houdt met ‘minder’ (en dan bedoel ik niet minder kleding, maar minder ‘groots’). Bovendien komt dan naar voren wie je écht bent en dat is wat mensen écht zullen waarderen. En dan kun je die uitbundigheid bewaren voor wanneer het écht mag tijdens een groot feest, dan is jouw verschijning zelfs opeens heel speciaal!