Ja toch, Niet dan! – “Praat Rotterdams met me”

De meeste van jullie hebben deze covers van het nummer ‘Parijs’ van Kenny B waarschijnlijk allang meegekregen. Dus speciaal voor degene die dit nog niet hebben gezien, deel ik hieronder twee covers (en het origineel).

Het origineel:

Het nummer ‘Parijs’ (Praat Nederlands met me) was al snel een bekende hit en Amsterdam kwam op het idee deze te coveren met ‘Praat Amsterdams met me’. In deze cover is de dame die wordt aangesproken echter niet Amsterdams, maar Rotterdams. Deze dame reageert dan ook duidelijk in het Rotterdams: “Ik kom uit Rottuuurdam. Ken je dat nie horen dan?” (Dat vind ik dan de twee leukste zinnen van het hele nummer, haha. Vandaar dat ik de Amsterdamse versie ook wil delen).

Rotterdams
Als reactie op deze cover van Amsterdam kon Rotterdam natuurlijk geen reactie nalaten! En jaa… laten we zeggen dat Rotterdammerts nergens om heen gaan dwalen, maar gelijk laten blijken wat ze ervan vinden als iemand uit Amsterdam komt. (wel even opvatten als een grapje hé, dit is nou typisch Rotterdamse humor)

In het begin van het filmpje ‘Praat Rotterdams met me’ zie je een soort van standbeeld staan, die in Rotterdam ook wel ‘De kabouter met de dildo’ wordt genoemd. Dit is echter niet helemaal de bedoeling geweest van dit standbeeld, maar daarover zal ik volgende week wat meer vertellen.

Ja toch, Niet dan!

~Deeserve it

Ja toch, niet dan! – Op het water

De Nieuwe Maas van Rotterdam ligt zo’n beetje van IJsselmonde tot aan de Wilhelminahaven. Vanaf de kade aan de kant van het centrum bij de Erasmusbrug kijk je uit over de Nieuwe Maas tegen de Wilhelminapier. Omgedraaid, kijk je vanaf de Kop van Zuid richting het centrum. En wat daar nou allemaal tussen op dat zoute water gebeurt of te zien is kan erg interessant zijn.

De ‘overkant’
Wat er allemaal te zien is op de Wilhelminapier heb ik grotendeels al allemaal verteld in mijn blogbericht van vorige week, dus daar ga ik nu niet over schrijven. Wat ik wel nog even wil vertellen is wat je ziet als je vanaf de Wilhelminapier, over de Nieuwe Maas, richting het centrum kijkt. Dan zie je namelijk veeeeel gebouwen, maar tussen al die gebouwen door zie je heel duidelijk de Euromast! En als je dan nog een stuk naar rechts kijkt aan de andere kant van de Erasmusbrug (die witte brug), zie je de Hefbrug en in de verte een stuk van de Willemsbrug (die rode brug).
IMG_1838.CR2 IMG_1745.CR2

Op het water
Op het water zie je best wel veel verschillende boten of schepen varen. Het is heel leuk om even langs de kade op een bankje te zitten en eens te observeren wat voor bootjes je allemaal wel niet ziet in een (half) uurtje tijd. Zo zie je ongetwijfeld wel een watertaxi, ‘plezier jachtjes’ en een spido (rondvaartboot). Daarnaast zie je misschien wel vracht- of laadschepen, een politiebootje of een Aqualiner (waterbus). Helaas is mijn botenkennis echter niet zo heel erg groot, dus hoe al die andere bootjes heten, laat ik aan Google over. En mocht je nou toevallig in Rotterdam zijn, kun je naast ‘bootjes kijken’ natuurlijk ook een rondvaartje zelf ervaren! Of gelijk erbij dineren op de pannenkoekenboot, erg leuk! (en lekker, haha)
IMG_1879.CR2IMG_1869.CR2IMG_1864.CR2

Dé Splashbus
En als je veel geluk heb zie je misschien ook nog wel dé Splashbus! Jawel, dat is een bus die kan varen. Of beter gezegd, een bus én boot in één. Deze bestaat écht in Rotterdam en is vooral voor kinderen een enorme attractie. Ik heb geen idee of dit ook in andere steden bestaat, ik gok ook wel in Amsterdam, maar in elk geval bestaat hét in Rotterdam zeker te weten!
IMG_1870.CR2

Voor de échte bootliefhebbers
Maar wil je nog meer weten over al die verschillende boten? En dan met name misschien over boten die vroeger in de haven aanwezig waren? Dan is het misschien niet zo’n gek idee om eens het Maritiem museum te bezoeken in Rotterdam. Dit museum gaat een en al over scheepvaart en is dan ook te vinden aan de haven.

Volgende week een stukje over de Erasmusbrug.

Ja toch, Niet dan!

‘Minder is meer’: Even over kleding

‘Less is More’ is wel een bekende uitdrukking, maar toch zie ik vaak om mij heen hoe mensen de ‘Go Big or Go Home’ uitdrukking volgen. Eigenlijk helemaal niks mis mee, mensen moeten namelijk vooral doen wat ze zelf willen. Toch wil ik even de meerwaarde van ‘Less is More’ van het dagelijkse leven onder de aandacht brengen.

Simpel, maar blijvend
Vooral bij kleding zijn de basic-outfits erg handig en gemakkelijk te combineren. Dit wordt bij al die High Fashion outfits toch wel een stukje moeilijker. Die outfits worden dan ook maar een of twee keer gedragen en dan kan het écht niet meer. Dat vind ik nou zonde van de kleding én zonde van het geld. De basics of wat rustigere kleren zijn er dan ook voor gemaakt om wat langer te kunnen dragen. Natuurlijk willen de meeste na een seizoen toch weer een nieuwe blouse of wat leuke truitjes, maar die ene zwarte broek of die witte basic T-shirts blijven toch wel in je kast liggen voor ‘gewone gemakzuchtige’ dagen. Voor een speciale gelegenheid kan het erg mooi zijn om een prachtige ketting te dragen op een jurk die van zichzelf eigenlijk nét iets te saai voor de gelegenheid is. In het dagelijkse leven echter, vind ik het persoonlijk misschien een tikkeltje overdreven om zo’n enorme ketting met van die uitstekende hangers of iets dergelijks te dragen. Dit zelfde geldt voor armbanden, oorbellen en andere sieraden. Ik snap namelijk nooit zo goed wat mensen hiermee duidelijk willen maken… Een klein kettinkje met een betekenis vind ik wél erg mooi, omdat het iets zégt en dat geeft toevoeging aan iemands uitstraling/houding.

Persoonlijkheid en uitstraling
Waarom vind ik zo’n uitbundige kleedpartij nou zo overbodig? Omdat het niet zo veel toevoegt aan iemands persoonlijkheid. Ik word namelijk afgeleid van die persoon zelf. Ik focus mijn aandacht op al die palletjes die in het zakje gestikt zijn van een giletje, dat bedekt is met een print met wel zeven verschillende bloemfiguurtjes, die ook nog eens zeven verschillende kleuren hebben én bovendien nog zweven tussen de aardbeien en flamingo’s. Dan vraag ik me af… “Kon je niet kiezen welk figuurtje je op je giletje wilde? Óf probeer je iets te verbergen? Óf ben je bang wat anderen van je vinden als je alleen voor flamingo’s had gekozen? Óf vind je dit nou echt gewoon ‘leuk’?” Ik denk dat als degene alleen een groen giletje aan had (natuurlijk wel een broek eronder enzo, maar het ging mij nu even om het giletje als voorbeeld), ik degene als persoon veel beter zou kunnen leren kennen of ik zou in elk geval een gesprek kunnen hebben met volledige aandacht. Is dat groene giletje dan niet een beetje ‘saai’? Ik snap dat anderen dat misschien wél vinden, maar ik vind van niet. Als degene zich gewoon als zichzelf gedraagt zonder alle poespas en daadwerkelijk persoonlijkheid uitstraalt, vind ik dit toch veel mooier dan een kledingstuk met een té drukke print. Zoals ik vaak al zeg: “Doe maar gewoon normaal, dat is al gek genoeg.” Met kleding kun je ongetwijfeld wel een deel van jouw ‘stijl’ laten zien, maar vergeet niet dat het allemaal uiteindelijk nog steeds om die persoon erin gaat. Zolang je er goed verzorgd bijloopt, je nette (dus geen versleten) kleren draagt met een natuurlijke uitstraling, denk ik dat je ‘stijlvoller’ overkomt dan met een ‘over the top’- outfit. Bovendien wordt je beslist serieuzer genomen als persoon, want zeg nou zelf… als je elke dag met een totaal andere outfit, met wéér een andere print, naar je werk gaat, vragen jouw collega’s zich op gegeven moment toch ook af of je niks beters te doen heb in je leven dan je bezig te houden met kleding. Ik heb het nogmaals over ‘dagelijkse’ kleren, natuurlijk mogen er uitzonderingen bij feestelijke gelegenheden zijn. En voor de duidelijkheid, ik ben niet tegen printjes, paletjes of andere frutsels op kleren, zolang het maar om één ‘frutsel’ gaat en niet twee of meer verschillende in één kledingstuk of gecombineerd met een ander kledingstuk met ook nog een printje of iets dergelijks. Dit komt op mij al snel ‘slordig’ over.

Uiteindelijk moet natuurlijk iedereen zelf weten wat hij/zij aan doet, ik ben ook geen modebewust type dus waarom zou je advies van mij aannemen… Maar ik durf wel met zekerheid te zeggen dat er beter naar jou als persoon wordt geluisterd als je rekening houdt met ‘minder’ (en dan bedoel ik niet minder kleding, maar minder ‘groots’). Bovendien komt dan naar voren wie je écht bent en dat is wat mensen écht zullen waarderen. En dan kun je die uitbundigheid bewaren voor wanneer het écht mag tijdens een groot feest, dan is jouw verschijning zelfs opeens heel speciaal!

Ik voel me ‘GESLAAGD’

IMG_1124.CR2
Na vorig jaar had ik nooit gedacht dit nog eens te kunnen zeggen: “Ik ben geslaagd!”. Wat een strijd was dat zeg. Letterlijk: bloed, zweet en tranen, maar het is me dan echt na 7 jaar eindelijk gelukt. Donderdag kreeg ik een telefoontje van mijn mentor met de mededeling dat hij goed nieuws voor mij had, namelijk dat ik geslaagd ben voor mijn vwo-diploma!

Vorig jaar zat ik ook in spanning af te wachten op het telefoontje van mijn mentor… Dat helaas geen goed nieuws was. Ik had wel een herkansing, maar moest wel voor een vak twee hele punten hoger halen. Ik zeg eerlijk, ik geloofde daar niet in. Toch ben ik vier hele dagen naar Leiden geweest voor examentraining. Wat was dat ontzettend vermoeiend! Elke dag 6.00 uit bed en 22.00 weer thuis. De eerste dag was verschrikkelijk, maar de tweede dag ging eigenlijk best goed en ik kreeg er eigenlijk heel veel vertrouwen in. Het ging om geschiedenis en dat is voor mij, laat ik het zo zeggen: de ene keer kan ik een heel mooi cijfer halen en de andere keer (kan ik even goed hebben geleerd maar) glij ik toch helemaal onderuit naar een zware onvoldoende. Maar goed, op de dag van het examen ging ik er met volle vertrouwen heen. Ik had een ‘kalmte’ pilletje van de dokter ingenomen, waardoor ik erg rustig mijn examen kon maken. Helaas, was ik misschien iets té rustig hierdoor geworden, want aan het einde van de tijd had ik 1/3 deel van mijn examen niet gemaakt. Zonde, ik weet het. Toen wist ik meteen dat het voorbij was en ik nog een jaar over zou moeten doen. Wat heb ik mezelf toen veel verwijten gemaakt zeg. Vooral als je na afloop hoort dat je in het eerste deel van je examen gewoon 31 van de 37 punten had gehaald en in het tweede deel maar 6 omdat je de rest gewoon niet heb gemaakt… Ik wist dat ik het wél kon, maar kon het op dat moment niet laten zien.

Toen stortte wel even mijn wereld in elkaar. Ik had me nog nooit zo rot gevoeld, dat je eigenlijk zo hard je best voor iets heb gedaan, je weet dat je het kan, maar door omstandigheden er toch niet voor wordt beloond. Ik heb echt wel twee weken lang thuis gezeten dat ik niks wilde doen en met niemand wilde afspreken. Ik voelde me gewoon zwaar klote (kan het niet anders verwoorden, mijn excuses). Ook omdat al mijn vriendinnen wel waren geslaagd, naar examenfeestjes gingen, naar de diploma-uitreiking mochten en na de zomervakantie een nieuwe start zouden maken met een studie. Dan kan je zeggen dan ga je toch gewoon wel naar hun examenfeestjes en ben je super blij voor je vriendinnen… Geloof me, ik was super blij voor hun! Maar bij die feestjes voelde ik me toch wel een beetje niet compleet. Ik ben namelijk wel naar een examenfeest geweest nog vóór mijn herkansing, maar dan hoor je op gegeven moment iedereen over hun cijfers praten, over studeren en blabla. Dat kon ik niet helemaal hendelen.

En dan moest ik na de zomervakantie weer naar school… Wat had ik daar toch zoveel zin in… NOT! Maar goed, gelukkig ontmoette ik al snel wel wat aardige mensen en na even dacht ik, wat is nou eigenlijk een jaartje extra? Bovendien hoefde ik bepaalde dingen niet meer te doen, zoals het vak natuurwetenschappen, profielwerkstuk en sommige handelingsdelen, waardoor ik me echt kon focussen op dat waar ik minder goed in was en zelfs nog zeeën van tijd overhield om gewoon niks te kunnen doen. En omdat ik natuurlijk veel stof al had gehad waren mijn schoolexamencijfers opeens een stuk hoger. Alleen geschiedenis werd even pittig, aangezien dit jaar een andere stof voor het examen gepland stond en de overheid het bezemexamen heeft afgeschaft. Gelukkig had mijn docent wel vertrouwen in me en motiveerde dat mij ook meer om er alles aan te doen. En dit keer mét resultaat.

Het was afgelopen donderdag wel echt een zenuwslopend dagje, aangezien ik pas rond kwart voor vier werd gebeld. Op een gegeven moment zag ik allemaal appjes binnenkomen van geslaagde mensen, waardoor de spanning nog meer steeg. Toen kreeg ik een appje dat een vriendin geslaagd was en was ik zo enorm blij dat de emoties alle kanten op stroomde. Ik wilde enthousiast een reactie terugsturen, maar mijn vingers trilde zo erg dat dit onmogelijk was. Na een paar minuten appte ze: “D, praat!”. En ik dacht maar bij mezelf: “Jaahaaa, ik ben bezuuug met typen, maar het lukt nieeet”. Erg frustrerend. Wat ging mijn hart te keer zeg. Na enige tijd werd ik dan ook gebeld met het goede nieuws en kon ik eindelijk weer ademhalen! En dan vroeg mijn mentor nog of ik wilde herprofileren… Nou, wat denkt u zelf meneer? Haha.

Aan het einde van de middag ging ik mijn cijferlijst ophalen. Toen kreeg ik wel even een slik momentje. Het bleek dat ik niet eens heel dik geslaagd ben, maar net aan. Mijn eindcijfers daarentegen zijn wel veel hoger dan vorig jaar, maar voor mijn centrale examens had ik 4 onvoldoendes waaronder een 4.5 en een 4.9. Ik had ook 4 voldoendes, waaronder een 6.4 voor geschiedenis en een 6.6 voor frans, die mij uiteindelijk hebben gered. Dit zou ik vorig jaar nooit hebben gedacht, aangezien frans en geschiedenis toen een van mijn slechtste vakken waren. Maar goed, wat maakt het ook nog uit: “IK BEN GESLAAGD”. En daar ging het om! Wat voelt dat heerlijk zeg!

Dit heb ik dan gisteravond ook even lekker met mijn vriendinnen gevierd! Ik vond het dan ook echt super leuk en lief om te zien hoe enthousiast hun zijn dat ik nu ook mijn diploma heb. En dan die lieve bloemen, cadeautjes en kaartjes waarin staat dat ze trots op mij zijn: LIEFDE. Ik heb toch wel de leukste, gekste en liefste vriendinnen EVER! Dus dank jullie wel daarvoor! Van me zus heb ik ook echt een geweldige thermosbeker in de vorm van een cameralens gekregen, awesome!

IMG_6117IMG_6114

En dan… volgend jaar eindelijk studeren. Om daar zeker van te zijn moet ik nog wel even ingeloot worden voor Journalistiek. Deze uitslag krijg ik pas halverwege juli, dus dat is nog even spannend. En dan waarschijnlijk ook op kamers: EXCITED! Maar eerst nog even van mijn welverdiende vakantie genieten!

Ik zet de zon ‘in het zonnetje’

IMG_5582kEigenlijk wil ik even beginnen met te zeggen dat ik de Zon even ‘in het zonnetje wil zetten’. In een eerder blogbericht ‘Het leven is me gegeven’, heb ik al kort even vermeld dat ik echt kan genieten van een mooie zonsondergang. Dit is echter niet de enige reden waarom ik zo van de zon hou. De zon heeft namelijk nog veel meer te bieden: warmte, licht, kleuren en leven. Hier wil ik dan ook graag even bij stil staan.

De zon schijnt altijd
Ik zou me echt geen wereld kunnen voorstellen zonder de zon. In elk geval zou ik dan niet bestaan op de aarde. Ik vind het soms dan ook best bijzonder als ik erover nadenk dat er een soort doorzichtige laag (ozonlaag) om de aarde heen zweeft en de warmte van de zon vasthoudt, waardoor er weer leven op aarde mogelijk is. Vaak sta ik hier helemaal niet bij stil en ben ik alleen maar bezig met het weer zelf. Dan denk ik “Oh nee, morgen gaat het weer regenen” of “pffoe, hé, wat is het heet, kan het ietsje minder?” Het weer heeft natuurlijk ook met andere factoren dan de zon te maken. Daarom kan de zon er eigenlijk helemaal niets aan doen als die een dag belemmerd wordt, maar toch vragen veel mensen waar de zon heen is als zij niet meer te zien is.

Liever zomerdagen
Ik merk wel dat de zon een heel groot deel voor mijn humeur bepaalt. In de zomer word ik dan ook vaak vrolijker wakker dan in de winter. Dit komt denk ik vooral doordat ik van zomerse, met name warme, dagen hou. Als ik actief bezig ben, is het soms wel hinderlijk, maar ik heb toch echt liever een dagje zon met 30 graden dan een koude winterse dag met -10 graden. Ik vind het echt een heerlijk gevoel als de zon warmte op je huid geeft. Nu ben ik ook niet iemand die snel verbrand (mits ik me wel insmeer), dus krijg ik meestal wel een mooi kleurtje. Ook wordt mijn haar weer wat lichter blond, wat ik zelf mooier vind. Bovendien zijn de avonden in de zomer langer licht en maak ik dan ook eerder plannen om iets te doen.

Voorkomt ongelukken
De zon zorgt naast leven en warmte, ook voor licht. Stel je eens voor dat er geen licht zou zijn… Dan zou je gewoon helemaal niets zien. Dat zou echter voor mensen die blind zijn misschien geen verschil maken, maar ik zou het toch best een gek idee vinden als op deze manier iedereen blind zou zijn. Aan de andere kant zouden we dan ook niet beter weten en niks of niemand meer op uiterlijk beoordelen, maar ik vind het nu toch wel een fijn idee dat ik kan zien waar ik heenloop en niet dat er onverwachts een paal voor me staat. Ondanks het feit dat een laagstaande zon soms echter voor ongelukken kan zorgen, denk ik toch wel dat de zon door haar licht een heleboel ongelukken kan voorkomen.

Kleurtjes
Bovendien zorgt de zon er ook nog voor dat we kleuren kunnen zien. Dit komt natuurlijk door het licht, maar ik vind het toch best bijzonder. Als ik nu zo even naar buiten kijk vanuit mijn raam, zie ik bijvoorbeeld een blauwe lucht met witte wolken, bruine bomen met groene bladeren, een grijze en een blauwe auto en een rood dak van een schuur. Dit zou in het zwart-wit toch wel heel anders, misschien wel een beetje duister zijn. Nee, ik heb toch echt liever kleur in het leven! En de kleuren brengen me dan ook weer bij die mooie zonsondergangen. Gisteravond reed ik over de snelweg onder de Van Brienenoordbrug door in Rotterdam, waar ik wel even van kon genieten. Dit wilde ik ook even delen, dus vandaar de foto. (Nee, ik zat niet achter het stuur, dus ben geen gevaar op de weg geweest)

Mijn boodschap voor jou
Probeer niet zoveel te klagen over het weer, wees dankbaar en geniet nou gewoon eens van die geweldige zon!