MusicMonDay: Wordt het ooit weer rustig in Parijs?

Ik denk dat hier geen bijschrift nodig is….

~Deeserve it

Mijn bezoek aan de Kaakchirurg (deel 2)

Afgelopen vrijdagochtend was het dan weer zover. Na een kant van mijn verstandskiezen te laten verwijderen, zou nu (twee weken later) de andere kant aan de beurt zijn. Dit liep echter iets anders dan verwacht…

Tiende overwinning: Herstel van een ‘foutje?’
Het is nu alweer bijna 3 weken geleden dat mijn beide verstandskiezen aan de linker kant zijn verwijderd (zie deel 1 van de Kaakchirurg). Na een week kreeg ik pas eindelijk mijn mond wat verder open. Ik keek nu in de spiegel en zag dat er hechtingen in mijn wang zaten… Ik dacht gelijk bij mezelf “Dit is toch niet de bedoeling geweest.. Geen wonder dat ik mijn mond niet open kon doen…” Wat een pijn had ik met mijn kaken van elkaar afhalen, maar goed er was nu niks meer aan te doen. Na nog wat dagen kon ik weer normaal eten en ik hield me maar voor om deze ‘situatie’ in mijn mond bij de chirurg voor te leggen bij de volgende afspraak.

Elfde overwinning: Zenuwen tot aankomst
Wat was ik weer zenuwachtig voor de volgende afspraak. Vrijdagochtend moest ik dan weer vroeg mijn bed uit om op tijd te komen. Eenmaal bij de goede locatie, moest ik weer even plaatsnemen in de wachtruimte. Na een klein halfuurtje werd ik dan geroepen door de assistente.

Twaalfde overwinning: Het gesprek met de chirurg
Dit keer had ik een andere chirurg dan de vorige keer. Ik had nu een vrouw, de vorige keer een man. Ik legde meteen de ‘situatie’ van de hechtingen in mijn mond voor. Deze vrouw zei echter dat het ‘normaal’ was dat het voelde alsof de hechting in mijn wang zat en dat dat klachten kan geven… Ik dacht bij mezelf echt “Maar die hechting zat écht in mijn wang, het voelde niet álsof, hij zat gewoon écht IN mijn wang…” Maar goed, ik dacht bij mezelf rustig blijven, misschien ziet zij dat stuk van mijn wang niet als mijn wang ofzo… Ik kreeg wel even een brok in mijn keel, want ik wist nu dat me hetzelfde stond te wachten. Toen vertelde ze me dat alleen de onderste verstandskies eruit gehaald zou worden, omdat die boven toch nog te ver zat en ze bang was dat er een open verbinding zou ontstaan tussen mond en neus. Jak. Dat leek me dan maar een goed plan.

Dertiende overwinning: De verdoving
Toen mocht ik in de stoel gaan liggen en pakte ze de naalden met verdoving erbij. Ik deed mijn ogen dicht en voordat ik het weet was het alweer voorbij. Ik voelde er dit keer bijna helemaal niks van! Dat deed deze chirurg dus al een stuk beter, wat me weer enigszins gerust stelde. Na de verdoving dacht ik dat ik weer in de wachtkamer moest wachten, maar dit keer moest ik meteen meekomen naar de behandel kamer waar ik alvast in de stoel mocht gaan liggen. Dit vond ik erg fijn, aangezien de vorige keer echt iets te lang duurde voordat ik weer werd geroepen uit de wachtkamer.

Veertiende overwinning: boren, snijden, sjorren en trekken
Na korte tijd werkte de verdoving al goed en doordat ik lag had ik hier geen last van gekregen. Toen kon het gaan beginnen. De assistente bereidde weer alles voor, vroeg vier keer of alles nog goed met me ging en toen kwam de chirurg er weer aan. Mijn mond mocht weer open en meteen begon ze te boren. Waar ik even van schrok, want ze had niet met een naald getest of ik nog ergens gevoel had! Slik! Maar goed, ik voelde niks dus hoopte dat het maar goed zou gaan. Het boren duurde wel wat langer dan de vorige keer. Na het boren begon ze te snijden, maar dit lukte nog niet helemaal dus moest er weer wat weggeboord worden. Mijn kies lag ook half onder mijn andere kies (nog verder dan mijn kiezen die er de vorige keer uit moesten) dus ik vreesde dat dit iets langer zou duren. Toen ze begon met trekken kreeg ik een heel akelig gevoel en werd ik toch wel heel erg duizelig en misselijk. De assistente had dat waarschijnlijk wel door en zei dat ik het moest zeggen als er wat was… Ja, dat ging alleen niet zo makkelijk met al dat gereedschap in mijn mond. Na nog wat sjorren en trekken, dat voor mijn gevoel wel een halfuur duurde, was mijn kies er dan eindelijk uit en kon het gehecht worden.

Vijftiende overwinning: Uitwerking van de verdoving (2)
Nu het allemaal voorbij was, kon ik weer naar huis. Thuis aangekomen voelde ik me al een stuk beter. Ik kon zelfs mijn kaken nog wat bewegen. Ik keek in de spiegel en deed mijn mond open. Wat zag ik? Dat mijn hechtingen dit keer achterin mijn mond zaten en dus Niet in mijn wang! Ik denk dat die vrouw het handelen van die andere chirurg een beetje aan het goed praten was… Maar goed, pijnstiller ingenomen en even op bed gelegen tot de verdoving uitwerkte. Dit ging redelijk snel en ik had eigenlijk niet zoveel last.

Zestiende overwinning: de Pijn
De dag erna voelde ik een enorme pijn toen ik ’s ochtends wakker werd. Na pijnstillers had ik echter nergens meer last van. Ik kon ook normaal eten en drinken, in grote tegenstelling tot de vorige keer. Als de pijn dan weer opkwam, nam ik weer pijnstillers en was alles weer oké.

Zeventiende overwinning: Klaar…?
Ik ben erg blij dat nu alles achter de rug is! Alhoewel… Nee, toch niet. Alle vier mijn verstandskiezen moesten er namelijk uit en er zijn er nu uiteindelijk maar 3 uitgehaald. Dit betekent dat er ooit nog eentje uit moet. Ik had verwacht helemaal opgelucht te kunnen zijn na deze twee ingrepen, maar dat ben ik toch niet helemaal. De chirurg zei dat ik waarschijnlijk over een jaar terug moet komen om de laatste eruit te laten halen. Dat die dan wel gegroeid is en ze er makkelijker bij kan… Of dit zo zal zijn, zal ik volgend jaar wel merken als ik een foto laat maken bij de tandarts of als ik er eerder last van krijg. Misschien dat ik het ook maar zo laat en me er pas druk om ga maken als het écht nodig is en ik verga van de pijn… In elk geval zijn er al drie uit en dat vind ik toch al behoorlijk wat! Want naalden en snijden en dingen… Bah.

Voorlopig ben ik er klaar mee en kan ik weer rustig ademhalen!:)

‘Charlie Charlie Challenge’: Wat moet ik hiermee?

front-1-charlie-charlie-Custom
De Charlie Charlie Challenge, een grote hype in Amerika, nu een werelddiscussie, waaronder in Nederland. Al meteen riep dit een aantal vragen bij mij op: “Wat houdt de ´Charlie Charlie Challenge´ precies in? Waar komt het vandaan? waarom is het een hype? En kan het kwaad?” Dit heb ik dan ook even uitgezocht.

Wat is het?
De Charlie Charlie Challenge is een spel (vooral door jongeren gespeeld) waarbij een geest, namelijk Charlie, wordt opgeroepen. Je hebt een blad, waar je een kruis op hebt getekend en diagonaal van elkaar de woorden ‘Nee’ en ‘Ja’ hebt geschreven. Vervolgens leg je precies op de lijn van het kruis een potlood, waar weer een ander potlood in de andere richting boven op komt te liggen. De bedoeling is dat je begint met het hardop vragen van: “Charlie, Charlie are you there” en vervolgens een vraag stelt die met ja of nee beantwoord kan worden. Het bovenste potlood zal draaien en naar het antwoord wijzen. Je kunt zoveel vragen stellen als je wil, maar als je wil stoppen mag je niet abrupt het ‘spel’ wegleggen. Het hoort er namelijk bij om als laatste de vraag: “Charlie, Charlie, can we stop?” te stellen en pas als deze met “Ja” wordt beantwoord en je “Goodbye Charlie” hebt gezegd, mag je stoppen.

Wie is Charlie dan?
Op internet gaat het gerucht rond dat Charlie een van de Mexicaanse demonen zou zijn… Geen een bron kan dit echter met zekerheid vaststellen. Sommigen (waaronder Maria Elena Navez van BBC World) zeggen zelfs dat deze Mexicaanse geesten gewoon door Amerika zijn verzonnen, om het allemaal wat ‘mysterieuzer’ te laten klinken. Anderen zeggen dat het begonnen is in Spaanstalige landen. Hier claimen ze de gedachte dat Charlie een kind was die zelfmoord heeft gepleegd of het slachtoffer was van een fataal auto-ongeluk. Echter beweren bijna alle bronnen dat Charlie een van de demonen van de duivel is.

Waarom een hype?
Het lijkt erop dat een locale nieuwszender in de Dominicaanse Republiek heel wat ‘trending topics’ rondom deze challenge heeft opgewekt. In een nieuwsuitzending van april werd er namelijk een waarschuwing verkondigd over dat de duivel locale scholen aan het overnemen is door de Charlie Charlie Challenge. Dit werd erg serieus genomen en al snel door bijna iedereen in de Dominicaanse Republiek verspreidt via sociale media en nieuwszenders. Spaanstalige landen namen dit al snel over en zo werd het ook al snel in de rest van de wereld een ‘hype’.

Gevolgen
Voordat deze challenge een hype werd, wist ik persoonlijk niet eens van het bestaan af. Toen ik hierover vervolgens las, wilde ik weten wat het inhoud. Ik denk dat ik hierin niet de enige ben. Dan ben ik denk ik ook niet de enige die zich afvraagt of deze challenge je nu echt in contact kan brengen met Charlie en je echt antwoorden op je vragen krijgt. Dan kan ik me voorstellen dat er jongeren zijn die dit zelf willen ‘ontdekken’ door eigen ervaring en dus deze Challenge gaan doen. Sommigen zien dit allemaal als een grap en lachen erom na afloop en anderen zijn de rest van hun leven bang omdat ze de rest van hun leven achterna worden gezeten door een kwaadaardige geest. Het is opvallend dat de meeste die deze ‘schaduw’ van Charlie hebben gezien, niet op de juiste manier het spel hebben afgesloten. Het is namelijk de bedoeling dat je het afsluit met de vraag: “Charlie can we stop?” en vervolgens nog zegt: “Goodbye Charlie”. Doe je dit niet, dan zullen er blijkbaar consequenties volgen. Deze gevolgen zijn niet alleen angst, ook spontaan flauwvallen of uit een bus willen springen zijn symptomen volgens locale scholen binnen de Dominicaanse Republiek.

Verklaringen
Sommigen beweren dat het potlood simpelweg draait door de zwaartekracht, omdat het potlood niet kan balanceren op een ander potlood. Dit heb ik dan even voor je uitgezocht. Mijn conclusie is echter dat het potlood aardig stil kan liggen op een ander potlood. Mijn potloden liggen nu namelijk al zo’n 10 minuten op elkaar zonder ook maar één millimeter te zijn gedraaid. Daarbij moet ik zeggen dat ze aan de zijkant van een tafel liggen en ik hier al een aantal keer voorbij ben gelopen, gehuppeld en gerend. Maar na die 10 minuten heb ik een aantal keer vanaf een afstand van ongeveer een halve meter ertegenaan geblazen, met als resultaat dat het bovenste potlood draait. Dit zou kunnen betekenen dat bij alle filmpjes er iemand bij zit die het potlood laat bewegen door te blazen. Dan is dus die hele Charlie Charlie Challenge gewoon hartstikke fake zou je denken? Dat durf ik echter niet met zekerheid te zeggen. Er zijn namelijk ook anderen die beweren dat het potlood echt draait door Charlie. En omdat deze theorie het meeste aandacht krijgt in de media, er veel waarschuwingen worden uitgeroepen en het aardig wat getuigende gevolgen heeft opgewekt, denk ik dat het belangrijk is om hier toch wel even bij stil te staan.

Mijn advies
Heb je deze challenge nog nooit gedaan? Hou dat zo. Ik kan begrijpen dat je nieuwsgierig bent, maar denk dan na of het mogelijke gevolg de rest van  je leven in angst te leven, het waard is om ‘even te testen of er een geest bestaat’. Of je nu wel of niet in geesten gelooft, of je nu wel of niet in God gelooft, of je nu wel of niet in hogere machten gelooft, neem het risico niet. Wat heb je er eigenlijk aan als je het wel doet? Misschien een leuk filmpje of ‘hoor je erbij’? Volgens mij accepteren vrienden jou ook als je je grenzen aangeeft. Kortom zal de challenge je niet veel opleveren, want waarom zou je überhaupt het antwoord geloven van een geest die met de duivel wordt geassocieerd? Voor degene die niet zoveel kennis hebben over het christendom, de duivel is de vijand van God. God wil het goede voor de mens en de duivel het kwade.  De duivel zou daarom nooit zomaar door middel van een geest iets ‘goeds’ aan jouw leven willen toevoegen. Hier zullen op korte of lange termijn consequenties voor volgen. Hoe je het ook went of keert, Charlie is een kwaadaardige geest, ook wel demoon genoemd, van de duivel.

Dusss…
In geen geval zal de Charlie Charlie Challenge jou iets positiefs in je leven geven. Dus waarom zou je het dan doen? Besteed je aandacht liever aan andere dingen. Iets wat wél een positieve aanvulling in jouw leven geeft en iets waar jij zeker weten wél blij of gelukkig van wordt. Moet je de hele ‘hype’ dan gewoon negeren? Ja, eigenlijk wel, mits je anderen informeert over de mogelijke gevolgen.

gebruikte bronnen:
foto: http://caribbeannewsservice.com/now/student-hospitalised-after-playing-demonic-game/
http://nos.nl/artikel/2038381-zorgen-om-charlie-charlie-rage-op-internet.html
http://www.bbc.com/news/blogs-trending-32887325
http://www.washingtonpost.com/news/the-intersect/wp/2015/05/26/the-complete-true-story-of-charlie-charlie-the-demonic-teen-game-overtaking-the-internet/
http://www.independent.co.uk/news/weird-news/charlie-charlie-challenge-explained-its-not-a-mexican-demon-being-summoned–its-gravity-10276557.html