Waarom ik wél koos voor de Franse overlay

Flag_of_FranceHet lijkt wel alsof elke keuze die een mens maakt uit solidariteit een uitleg nodig heeft. Alles wat op sociale media verschijnt, moet tegenwoordig besproken worden. Zo kwamen er na de instelling van de Franse vlag als overlay op profielfoto’s op Facebook een hoop vragen. Waarom alleen de vlag van Frankrijk? Waarom niet de Syrische of Iraakse vlag?  Alsof iedereen zonder erbij na te denken maar iets doet… Daar ben ik het niet helemaal mee eens, want ik heb er heel bewust voor gekozen om wél een Franse vlag als overlay te nemen.

Uiteraard om Parijs en daarmee heel Frankrijk een teken van solidariteit te geven. Maar wat ik nog belangrijker vind, is dat Frankrijk net zoals het land waarin ik woon: Nederland, een westers land is. Westerse landen hebben vrijwel allemaal een zelfde soort bestuur, waarbij vrijheid, veiligheid, gelijkheid en rechten van de burgers centraal staan. Dit bestuur is bijna het tegenovergestelde van het bestuur in Arabische landen waar er sprake is van dictaturen, waarin burgers zeer beperkte vrijheid hebben en er sprake is van censuur en corruptie (over het algemeen). Persoonlijk vind ik dat je met een vlag een land steunt en daarmee de bijbehorende regering. Als ik een Syrische of Iraakse vlag als overlay zou kiezen, zou ik dus (nogmaals naar mijn mening) het gevoel hebben dat ik een dictatuur steun. Dit gaat tegen al mijn principes in en daarom heb ik daar niet voor gekozen.

Één voor allen, allen voor één
Bovendien moeten we als westerse burgers niet vergeten dat wij een zowel vriendschappelijk als militair verbond met Frankrijk hebben. Een aanslag op één land in het Westen geldt daarom als een aanslag op héél de westerse wereld. De Franse overlay geldt dus niet alleen voor Frankrijk, maar als teken dat wij als westers land alle andere westerse landen zullen steunen.

Taak van de media
Natuurlijk is het verschrikkelijk wat er in Arabische landen gebeurt! Je hoort mij ook niet zeggen dat die burgers het minder erg treffen dan de inwoners van Parijs. Ik denk dat burgers uit westerse landen zich mede door het westerse bestuur en de bijbehorende cultuur zich wel sneller identificeren met inwoners van Parijs. Dit in tegenstelling tot sommigen burgers in westerse landen met een islamitische achtergrond. Zij willen ook aandacht voor wat er allemaal in de Arabische landen gebeurt. Dit begrijp ik volkomen en er wordt ook bericht over die aanslagen, weliswaar met minder nadruk en solidariteit naar de slachtoffers, maar ik vrees dat er wel een belangrijk aspect over het hoofd wordt gezien. Namelijk dat de (met name traditionele) media de taak hebben om afwijkende gebeurtenissen aan het licht te brengen. Een aanslag in Europa is énorm afwijkend.

Grote shock 
Ik wil voorkomen dat er nu wordt gesuggereerd dat ik de aanslagen in de Arabische wereld niet als afwijkend zie. Integendeel, maar feit blijft wel dat het daar al veel langer en vaker gebeurt dan in de westerse wereld. Dat is de reden waarom het zo’n grote shock werd voor alle westerse landen en waarom er zo’n grote aandacht voor solidariteit op gang kwam voor wat er in Parijs gebeurde. Het wordt zelfs al gezien als dé 9/11 van Europa. Dit is zo’n enorme afwijking van het dagelijks leven in een westers land, waardoor deze gebeurtenis naar mijn mening ook zoveel meer aandacht krijgt.

Duss…
Dit was enkel een verklaring waarom ik voor de Franse vlag als overlay heb gekozen. Ik begrijp heel goed waarom anderen ervoor hebben gekozen dit niet te doen en dit respecteer ik. Het is en blijft een lastige kwestie om in deze tijd op sociale media keuzes te maken of een mening te uiten. Al gauw wordt er van alles achter gezocht en gevraagd om uitleg. Ik heb veel berichten voorbij zien komen waarom mensen kozen voor geen Franse overlay. Eerst werd ik er moe van om mezelf te moeten verantwoorden, maar uiteindelijk heb ik besloten om dit wel te doen, omdat ik vind dat alle meningen ertoe doen.

We leven tenslotte in een vrij land en ik hoop dat dat nog heeeeel lang het geval is.

~Deeserve it

 

 

 

MusicMonDay: Wordt het ooit weer rustig in Parijs?

Ik denk dat hier geen bijschrift nodig is….

~Deeserve it

#PrayForParis – Zoals het zou moeten zijn…

pfparisMet een warme kop thee in mijn handen zit ik veilig onder een dekentje op de bank naar het journaal te kijken. Ik kan zo gauw niet beseffen wat ik allemaal hoor. Alles gaat even helemaal tegen mijn normen en waarden in. Hoe kan het zo zijn dat er mensen bestaan die hun medemensen zo’n doodsangst willen bezorgen?

Ik wil niet ingaan op de angst die ik zelf door mijn lichaam voel stromen of de angst die de mensen in Parijs voelen. Ik wil ook niet ingaan op de angst die mensen in het concertgebouw hebben moeten gevoeld of de angst voor nog meer terroristische aanslagen die heel de wereld raakt. Niet omdat dit niet zorgelijk is, integendeel, maar omdat ik wil ingaan op iets anders: vrede en veiligheid.

Een mooie herinnering
Ik denk terug aan bijna anderhalf jaar geleden: “Ik loop met een tas op mijn schouder, een camera om mijn nek en een glimlach op mijn gezicht naast een goede vriendin in hartje Parijs. Genietend van het stralende weer kijk ik mijn ogen uit in zo’n prachtige stad. Links zie ik een aantal toeristen om een paar straatmuzikanten heen staan, rechts lopen mensen hand in hand en links lopen mensen met volle tassen van het shoppen. Iedereen lijkt het naar zijn zin te hebben en niemand lijkt zich ergens druk over te maken. Genieten doet men intens in zo’n bruisende en sfeervolle stad als Parijs.”

Maar nu…
Op dit moment zie ik mensen gillen, rennen en in angst afwachten of hun leven er morgen nog is. Er lijkt niets meer overgebleven van mijn herinnering aan Parijs. Hoe kan iets zo ver gaan dat alles wat deze stad kenmerkt, afgesloten moet worden? Dan komt mijn grootste besef. Dit, precies dit is dé reden waarom er burgers uit Syrië en Irak zijn gevlucht. Deze vluchtelingen zijn gevlucht uit angst voor hun vijand: IS. Nu krijgen deze vluchtelingen van sommigen mensen zelfs de schuld van de aanslagen en lijkt het er soms op dat ze zelfs hier niet veilig zijn, wat is dit voor een omgekeerde wereld?!

Rob Wijnberg tweette dan ook: “Aanslagen zijn niet een gevolg van vluchtelingen, vluchtelingen zijn een gevolg van aanslagen.”

Steun geeft hoop
Veiligheid is op dit moment ver te zoeken, vrede al helemaal. Toch heeft geen enkele burger er wat aan om angst te zaaien. We zouden elkaar juist moeten steunen, leed doen vergeten en elkaar moeten vertrouwen om samen sterker te staan dan angstzaaiers en haatgevoelens. Ik ben zelf geen politici, dus over een oplossing of bestrijding van de oorzaak durf ik niet te praten. Waar ik wel over durf te praten is het feit dat ik nu nog steeds veilig thuis op de bank onder een dekentje zit en ik vanuit het diepste van mijn hart hoop dat er ooit een tijd komt dat iedereen dit kan zeggen…..

Mijn gedachten en gebeden zijn bij Parijs #PrayForParis

~Deeserve it